سلام
اگر به دنبال راه درمان اعتياد براي خود ، يا يكي از عزيزانتان هستيد ، در خواست مي كنيم به هر آنچه كه ما تجربه كرده ايم خوب ودقيق توجه كنيد.

1- همه اعضاي كنگره قبلا اعتياد داشته و يا به نوعي در گير با مواد مخدر بوده اند(مثلا برادر يا همسر وفرزندشان  ) ، مقالات وتجربيات افراد رهاشده را  در آرشيو سايت با حوصله بخوانيد.
2- نشريات زيادي( پكيج آموزشي) در كنگره وجود دارد كه مي توانيد مراجعه و تهيه كنيد ، اگر در شهرستان هستيد اعلام كنيد تا برايتان ارسال شود.
3- براي شروع درمان لازم است  حتما به يكي از شعب كنگره مراجعه كنيد
.4-شما با اطلاعات اوليه نمي توانيد خودتان را درمان كنيد ، بايد راهنما بگيريد. افراد زيادي در شهرستانها بوده اند كه با گرفتن راهنما ومراجعات موردي به درمان رسيده ويا در حال درمان هستند.
5-درمان اعتياد نياز به فرايند زمان دارد حد اقل 10 ماه طول مي كشد وشما بايد صبور باشيد.
6- كليه خدمات كنگره 60 از مشاوره تا درمان رايگان است ، تنها هزينه اي كه مي پردازيد ، بهاي پكيج آموزشي ( شامل كتاب ونشريت وسي دي )مي باشد كه 12500 تومان (برای شهرستانها باضافه هزینه پست 40000ریال )است.و هيچگونه وجه ديگري را پرداخت نخواهيد كرد .
7- آدرس وشماره تلفن وساعات كاري شعب بر روي همين صفحه  قيد شده است.
8- چنانچه در شهرستان هستيد با ارسال آدرس وواريز وجه برايتان ارسال مي گردد ( حساب شماره 0303883235003 سیبا بانک ملی بنام آقاي حسین دژاکام)، اما براي شروع درمان نياز به راهنما داريد ، وبايد حداقل يك جلسه به  نزديكترين شعب ما مراجعه كنيد.
9- همه كساني كه در كنگره مشغول به كار هستند ، افتخاري به شما كمك مي كنند. وخدماتشان رايگان است.
10-يادمان باشد اگر اعتياد ترك كردني بود و  به عبارتي دوسه روزه مي شد خلاص بشويم ، نبايد  امروز هيچ معتادي وجود داشته باشد.
11-  صبور ومصمم وپي گير باشيد ، يعني همان كاري را كه ما كرده ايم .
12- نكته ظريف وبسيار مهم  اينكه بدون راهنما ، كار خيلي مشكل است.  علت عدم موفقيت ما در گذشته اين بودكه بيماري اعتياد را دست كم مي گرفتيم.
13-در تالار گفتگو وچت روم كساني كه نام آنها قرمز رنگ است ، مدير وراهنمايان كنگره هستند (که اسامی آنها در لیست راهنمایان ثبت شده )
14- براي همه نهادها، ngo ها ، وكساني كه در حوزه پيشگيري ، مهار ، ودرمان اعتياد تلاش ميكنند ، احترام قائل هستيم ، وهمكاري متقابل داريم .

نظرات وديدگاههايي غير از مديران وراهنمايان كنگره الزاما نمي تواند ، بيانگر تفكرات كنگره 60 باشد.
به اميد رهايي همه بيمارن اعتياد.

کنگره ۶۰به منظور رهايي معتاديني كه همواره خواستار رهایی از اعتياد بوده اند و راه حل منطقي براي درمان خود پيدا نكرده اند تشكيل گرديده است اين كنگره بر اساس اصل پذيرفته شده كمك يك فرد رها شده از اعتیاد به فرد در حال مصرف مواد مخدر یا معتاد متشكل شده است . اساس كار ما بر مبناي محبت ، عقل و ايمان است کنگره ۶۰با یک بینش نو در درمان اعتیاد ،با به نمایش گذاشتن بیمارانی که به درمان رسیده اند و مدت زیادی است که بدون میل به مصرف ایام را سپری می کنند با قوت تمام می گوید اعتیاد درمان دارد آنهم بدون وسوسه و بازگشت به مصرف مشروط بر اینکه درمان تدریجی باشد. این روش توسط دکتر هدایت صحرایی سرپرست مرکز تحقیقات علوم اعصاب کاربردی دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله در آزمایشگاه بر روی نمونه جانوری مورد تحقیق قرار گرفت و خوشبختانه نشان داد روش کنگره۶۰در درمان اعتیاد یک روش کاملا" علمی است.
خ.بهار شیراز-ابتدای سهروردی جنوبی-پلاک۵ -جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ تلفن۹۳-۷۷۶۴۸۴۹۰

دوستان عزیز برای درمان خودتون و یا مصرف کننده ای که قصد کمک به اون رو دارید، اولین قدم اینه که بدونید اعتیاد چیه و راه درست درمان اون کدومه ، پس این مطلب رو با دقت بخونید :

صورت مسئله اعتیاد و گروه بندی معتادان

كنگره 60 اعتقاد دارد در كنار بازسازي جسم بايد روان و جهان بيني فرد مصرف كننده مواد مخدر تغيير نمايد . توضيح كامل و شرح صورت مسئله اعتياد مقاله اي است كه توسط مهندس دژاكام در اولين كنگره سراسري پزشكي راهكارهاي اعتياد در سال 1378 نوشته و پذيرفته شده است .


هدف :
در اين مقاله بررسي مي‌شود كه درمان يا ترك اعتياد موادمخدر از نظر جسمي يا فيزيولوژي در كوتاه مدت مثلاً يك هفته و يا دوهفته امكان‌پذير نيست و روش‌هاي متداول امروزي براي ترك اعتياد كه توسط اكثر پزشكان ارجمند اجرا مي‌شود ، صحيح نمي‌باشد. زيرا هنوز درمان به‌طور كامل انجام نشده است كه با يك آزمايش صوري و قراردادي (آزمايش ادرار) بيمار را رها مي‌نمايند .

مقدمه :
اينجانب به مدت 17 سال به‌طور مداوم معتاد به ترياك بودم و روزانه به جز كشيدن ، 5 تا 7 گرم ترياك يا شيره مي‌خوردم و بارها اقدام به ترك اعتياد به روش‌هاي گوناگون و زير نظر پزشكان عزيز نمودم كه هميشه ناموفق بوده است و چون مهندس الكترونيك و محقق بودم ، روي اعتياد خود شروع به تحقيق نمودم و به اين نتيجه رسيدم كه ترك اعتياد به علت اثر مواد افيوني روي ساختار جسم و تخريبي كه ايجاد مي‌كند ، در كوتاه مدت امكان‌پذير نيست .

روش‌تحقيق :
با توجه به اينكه از اولين‌باري كه در سال 63 اقدام به ترك اعتياد نموده بودم ، دوازده سال مي‌گذشت ، پس از شكست‌هاي پي‌درپي و مطالعات بسيار در ترك اعتياد با فرض اينكه سيستم‌هاي تخريب شده ضددرد و سيستم‌هاي توليدكننده مواد شبه‌افيوني جسم من مجدداً بايد راه‌اندازي گردد ، اقدام به كاهش مواد مصرفي خود طبق برنامه نمودم و به مدت 11 ماه موادمخدر مصرفي خود را به صورت كاهش پله‌اي و تدريجي تيپر نموده و به صفر رساندم تا به آرامي جسم من فرصت بازسازي خود را داشته باشد كه اين كار در تاريخ 15/9/76 با موفقيت به پايان رسيد ، كه اين روز در واقع احياي دوباره من است. سپس اين تحقيق روي افراد ديگري نيز انجام پذيرفت كه نتيجه تقريباً مشابه بود. به دليل تحقيقات فراوان روي تعداد زيادي از مصرف‌كنندگان موادمخدر توانستم كنگره 60 را به‌وجود آورم و همچنان به مطالعه و تحقيقات خود ادامه مي‌دهم .

يافته‌هاي پژوهشي :
در اين مقاله صورت مسأله اعتياد فقط در مقوله جسم و فيزيولوژي انسان در دو بخش تحت عنوان عكس‌العمل‌ها يا اختلالات آشكار و عكس‌العمل‌ها يا اختلالات پنهان جسم انسان به‌طور خلاصه بررسي شده است. در مرحله عكس‌العمل‌هاي آشكار مسأله روشن است. اما در مرحله عكس‌العمل‌هاي پنهان(اختلال در توليد 12 ماده شبه‌افيوني بدن انسان) قضيه فرق مي‌كند و هميشه مسأله ناديده گرفته مي‌شود. طول اين مرحله حدوداً 11 ماه است كه روي بالغ بر 50 نفر معتاد ترك كرده صادق بود. پس از اين مدت ، مشكلاتي مثل خواب ، پرش عضلات ، بالا رفتن ميل‌جنسي در عوض ناتواني جنسي ، گريه كردن ، عدم ميل به زندگي و . . . روبه تعادل مي‌رود. شرح كامل در كتاب عبور از منطقه 60درجه زيرصفر به قلم نويسنده مقاله تقديم مي‌گردد .

عكس‌العمل‌هاي جسم در اثر قطع مصرف موادمخدر
هرگاه شخص مصرف‌كنندة موادمخدر(ترياك و خانواده آن) به هر دليل مصرف مادة خود را قطع نمايد و يا به او نرسد ، عكس‌العمل‌هاي نسبتاً شديدي در جسم او ظاهر مي‌گردد. اين عكس‌العمل‌ها شامل دو بخش عمده مي‌باشد كه نكته كور درمان يا ترك اعتيادهاي ناموفق و متداول امروزي در آن نهفته است .

الف : عكس‌العمل‌هاي آشكار
ب : عكس‌العمل‌هاي پنهان

عكس‌العمل‌هاي آشكار يا به اصطلاح سم‌زدايي :
در صورت نرسيدن موادمخدر به شخص مصرف‌كننده و يا قطع ناگهاني مواد ، عكس‌العمل‌هايي در جسم او ظاهر مي‌شود كه بسته به نوع مواد مصرفي ، مقدار و تعداد دفعات مصرف در 24 ساعت ، معمولاً چند ساعت پس از دير شدن نوبت مصرف آغاز مي‌شود و اختلالاتي كه به آرامي شروع شده بود پس از 24 ساعت به اوج خود مي‌رسد. اين عكس‌العمل‌ها و اختلالات شامل موارد زير است :

عرق كردن
پرش پا
آبريزش بيني
گرفتگي عضلات در پاها و گردن
عطسه هاي پي در پي
بي خوابي
استخوان درد يا سیم كشي در مچ پا و بازوها
اسهال


با وجود اين عوارض اگر از دارو هم استفاده نشود ، مكانيزم بدن حداكثر پس از يك هفته رو به تعادل مي‌رود و پس از طي دو هفته به حداقل خود مي‌رسد ولي باز ادامه دارند .

درمان در مرحله عكس‌العمل‌هاي آشكار يا به اصطلاح سم‌زدايي :
براي كاهش عكس‌العمل‌هاي اين مرحله مي‌توان از روش‌هاي ذيل استفاده نمود :
1 ـ از طريق پزشك با استفاده از داروي مناسب ، مثل متادون (آمپول ، شربت و قرص)، ظرف يك‌هفته يا دوهفته دُز دارو را كاهش داد .
2 ـ كاهش موادمخدر مصرفي با استفاده از روش سنتي مثل استفاده از تنتور ترياك و يا آب شيرة ترياك كه بايد ظرف مدت دوهفته مواد مصرفي را كاهش داد .
3 ـ از طريق ساير روش‌هاي حاشيه‌اي مثل طب سوزني همراه با دارو و غيره .
4 ـ از طريق شلاق درماني ، شلنگ آب ، زنداني كردن در منزل و غيره و هزار ترفند ديگر كه البته اين روش بسيار مردود و غلط مي‌باشد و كساني كه با زور اين كار را انجام داده‌اند ، تصور مي‌كنند روش آن‌ها درست است و جواب مي‌دهد ، در حاليكه در اين مرحله زمان مسأله را حل مي‌كند و مكانيزم بدن خودبه‌خود به حال تعادل مي‌رسد كه البته زمان را فرد معتاد سپري مي‌كند و از اين مرحله موفق بيرون مي‌آيد .
5 ـ با استفاده از روش ترك يابويي يا سقوط‌آزاد : اين روش مثل سقوط‌آزاد ، فرد معتاد بدون استفاده از هيچ دارويي مواد خود را قطع مي‌كند و به اين دليل آن را معتادان ترك‌يابويي گفته‌اند ، چون انسان بايد مثل يك يابو از نظر جسمي قوي باشد .

نتيجه‌گيري :
اين مشكلات هيچ كدام در وحلة اول منشاء يا علت رواني ندارند. به دليل اينكه ريشه وجود اين اختلالات ضعيف شدن سيستم ضددرد بدن انسان و عدم توليد يا بازدهي نامناسب سيستم‌هاي توليد مواد شبه‌افيوني و شبه مرفيني جسم انسان است. بايستي براي معالجه به‌گونه‌اي رفتار نمود تا اين سيستم‌ها به آرامي كار خود را شروع نمايند. به عبارتي چشمه بايستي از خود جوشش داشته باشد. با آب ريختن درون چشمه‌اي كه متروكه شده نمي‌توان آن را به جوشش آورد. به ديگر سخن استفاده از داروهاي عادت‌آور و مخرب باعث نابودي چشمه‌هاي درون بدن مي‌شود .
براي ترميم اين سيستم تجربه نشان داده است در صورت برنامه‌ريزي صحيح مي‌توان با طي مسافت زماني حدود 11 ماه به 90% تعادل از نظر جسمي رسيد. با تعادل جسم ، روان هم به تعادل مي‌رسد. 10% بقيه در طول زمان حل مي‌شود كه البته مشكل جهان‌بيني يا نگرش فرد نسبت به خودش و جهان پيرامونش هنوز به قدرت خود باقي است و اگر اين مشكل هم حل نشود با برطرف شدن كليه مشكلات جسم و روان دوباره شخص به اعتياد روي مي‌آورد .

درمان اين مرحله :
1 ـ مي‌توان بدون دارو و مواد مصرفي اين مرحله را طي نمود كه از نظر بازگشت به اعتياد بسيار خطرناك است و اگر شخص به اعتياد خود برگردد ، كاري طبيعي انجام داده است و اگر به اعتياد برنگردد عملي غيرعادي و فوق‌العاده انجام داده است. البته شخص تا يك‌سال راندمان كاري مناسبي ندارد. از نظر جنسي ناتواني پيدا مي‌كند و مشكلات زيادي دارد. در اين مرحله در اثر قطع مواد شوك مخرب بر جسم و روان شخص وارد مي‌شود كه بعضي از تخريب‌ها تا پايان عمر شخص هم به تعادل نمي‌رسد .
2 ـ مي‌توان از روز اول قطع مواد با جايگزين كردن داروي مناسب ، كه داروها بايستي داروي اصلي و مخصوص ترك اعتياد باشد ، اين مرحله را در فاصله زماني 6 تا 11 ماه طي نمود و به آرامي دُز دارو را كاهش داد و به صفر رساند .
3 ـ براي معتادان ترياك مي‌توان موادمخدر مصرفي فرد را در طي زمان كاهش داد و به صفر رساند و اين مرحله شايسته است در 11 ماه طي شود .
4 ـ براي معتادان هروييني و تزريقي‌ها بايستي مصرف هرويين به مدت يك‌هفته يا حداقل سه‌روز كاملاً قطع شود ( در صورت ضرورت 100 ميلي‌گرم ترياك به صورت خوراكي ) و سپس 500 ميلي‌گرم در دو وعده به صورت خوراكي مصرف شود و سپس به صورت تدريجي تيپر شود تا به صفر برسد. ترياك به صورت خام متناسب با دستگاه گوارش همه نيست و بايستي ترياك پخته شود تا قابل هضم باشد (براي پخته شدن ، ترياك را روي شعلة كبريت يا منبع حرارتي ديگر قرار مي‌دهند).

نكته :
خارج از بحث‌هاي قانوني و حقوقي ، من به تجربه دانستم هيچ دارويي مناسب‌تر ، قويتر ، كامل‌تر ، ارزانتر و مفيدتر از خود ترياك براي ترك اعتياد يك معتاد فعلاً وجود ندارد .


طرح كلي درمان معتادان

شايسته است ما در طرح پيشگيري ، درمان و مهار اعتياد ، مانند باطري اتومبيل عمل نماييم. به عبارتي ما با نيروي اوليه خود ، نيروگاه نسبتاً بزرگي را به كار مي‌اندازيم و كنار مي‌رويم. درست مثل باطري ، موتور ساكن اتومبيل را روشن مي‌كند و كنار مي‌رود. البته موتور هم پس از روشن شدن باطري را شارژ مي‌نمايد تا براي راه‌اندازي بعدي آماده گردد.
ما هرگز نمي‌توانيم نقش باطري و موتور را به عهده بگيريم. اگر به فرض محال از تمام پزشكان استفاده نماييم ، قرن‌ها طول خواهد كشيد تا بتوانيم تمام معتادان موجود را معالجه نماييم كه البته با روش‌هاي متداول دوباره همة آن‌ها به اعتياد خود برخواهند گشت .
در حقيقت ما هسته‌هاي گروه درماني به وجود مي‌آوريم و از انرژي خود مصرف‌كنندگان براي اداره آن با دادن اطلاعات به آن‌ها بالاترين استفاده را مي‌كنيم. درست مثل زدن اولين ضربه به ساچمه‌هايي كه پشت سرهم با فاصله كمي قرار دارند .
اين روش مثل تصاعد حسابي با كمترين هزينه و بالاترين راندمان عمل خواهد نمود. انشاا...

درمان به صورت كامل :
ترك اعتياد بسيار آسان است. آنقدر آسان كه هر معتاد چندين بار اين كار را انجام داده است و تجربه كافي دارد ! اما در اين طرح هدف ما درمان و بهبودي كامل فرد معتاد مي‌باشد كه از زاويه ديگري كه به حقيقت نزديك‌تر باشد ، به موضوع نگاه خواهيم نمود و روشي كاربردي را مطرح مي‌نماييم .
براي درمان و معالجه فرد معتاد ما بايد سه پارامتر در انسان را مورد توجه قرار دهيم كه بايستي اين سه پارامتر هم‌زمان و به موازات هم جلو بروند و چنانكه يكي از اين مؤلفه‌ها ناقص باشد مشكل فرد معتاد حل نخواهد شد و درمان حاصل نمي‌گردد .

اين مؤلفه‌ها به شرح زير مي‌باشند :

الف : جهان‌بيني انسان
ب : جسم انسان
ج : روان انسان

براي مثال اگر فردي در جهان‌بيني خود به پوچي برسد ، چنانكه مشكل جسم و روان او حل بشود ، بازهم به طرف اعتياد كشيده خواهد شد .

حل مشكل جسمي 11 ماه

حل مشكل رواني 11 ماه

حل مشكل جهانبيني متفاوت

جدول زمانی برای رسيدن به حدود ۹۰٪ سلامتی

در اين طرح بيشتر روي پارامتر مشكل جسمي بررسي‌هاي لازم انجام گرفته كه بايستي هم‌زمان با آن براي اصلاح مسأله جهان‌بيني و مسأله رواني كلاس‌هاي ويژه آموزش ، سخنراني و مشاوره‌هاي لازم انجام پذيرد. در ضمن با حل مشكل جسمي به ميزان قابل توجهي مسأله رواني هم خودبه‌خود حل مي‌گردد. چون با طول درمان حساب‌شده ، سيستم‌هاي از كارافتاده جسم شخص معتاد بهبودي يافته و شخص به حال تعادل نزديك مي‌گردد .

مراحل اجراي طرح در سازمان‌ها :
الف ـ جلسه توجيهي براي مديران و آشنايي با مقولة اعتياد جهت اقدامات پيشگيري و درمان معتادان و جلب حمايت آنان از معتادان خواستار ترك اعتياد .
ب ـ برگزاري جلسات سخنراني براي كليه كاركنان همراه با پرسش و پاسخ به منظور پيشگيري ، درمان و مهار اعتياد .
ج ـ به مدت يك‌سال به كاركنان فرصت داده شود تا براي درمان اعتياد خود اقدام نمايند. البته اين عمل بايستي توسط مديران به وسيله بخشنامه يا هر اقدام ديگر انجام پذيرد تا بدين ترتيب راه براي داوطلبان درمان اعتياد باز شود و بتوانند خودشان را معرفي نمايند .
د ـ ايجاد پايگاهي در سازمان‌ها براي تشكيل كلاس‌هاي آموزشي و مشاوره‌اي ، جهت درمان ، پيشگيري و مهار اعتياد تا همه روزه در ساعات خاصي در اين محل‌ها توسط خود مصرف‌كنندگان عمليات گروه درماني انجام پذيرد. البته مصرف‌كنندگان در شيفت‌هاي خاص به گروه‌هاي خاص تقسيم‌بندي مي‌شوند.
ه ـ در اختيار گذاشتن كتاب ، بروشور ، جزوه ، نوار كاست ، فيلم و . . . به پايگاه‌ها ، به منظور درمان ، پيشگيري و مهار اعتياد ، كه هزينة آن توسط سازمان يا مصرف‌كنندگان انجام پذيرد .
و ـ در اين پايگاه‌ها به مصرف‌كنندگان كه گزينش مي‌گردند ، آموزش لازم داده مي‌شود تا به درمان خود و ديگران بپردازند .
لازم به توضيح است كه در سازمان‌ها تحت هيچ شرايطي نمي‌توان از ترك سريع استفاده نمود. چون در ترك سريع بايستي فرد در منزل باشد و تا يك‌ماه اصلاً قادر به كار نخواهد بود و پس از يك‌ماه تا يك‌سال بازهم راندمان كاري ندارد و شخص با كوچكترين حركتي از كنترل خارج مي‌گردد و اين براي نيروهاي حساس بسيار مسأله‌ساز خواهد بود و مي‌تواند نظم سازمان را مختل نمايد .

الف ـ نامزدهاي اعتياد :
كساني هستند كه از موادمخدر به صورت تفريحي استفاده مي‌كنند. اين گروه مطمئن هستند و تصور مي‌نمايند واقعاً هرگز معتاد نخواهند شد ! اين افراد معتادان آينده خواهند بود !

راه‌حل پيشگيري
شايسته است از نظر اطلاع و شناخت و آگاهي به صورت واقعي محاسن و معايب اعتياد را براي آن‌ها بشكافيم تا بدانند آنچه نمي‌دانند. اين گروه در اولويت قرار دارند و از اهميت خاصي برخوردارند .

راه‌حل اجرايي
برگزاري جلسات سخنراني در كارخانه‌ها ، ارگان‌ها ، سازمان‌ها و ميزگردهاي تلويزيوني ، جرايد ، آموزش معلم‌هاي پرورشي مدارس و كتاب‌هاي درسي .

جلسات سخنراني بايد توسط افرادي باشد كه مردم حرف‌هاي آنان را از دل و جان قبول داشته باشند ، نه افرادي كه به مصرف‌كنندگان ناسزا بگويند و مردم را بترسانند .

ب ـ گروه معتاداني كه از اعتياد خود خرسند هستند :
اين گروه تصور مي‌كنند به يك ماده جادويي دست يافته‌اند و لذت مي‌برند و حتي تصور مي‌كنند انسان‌هايي كه از اين ماده جادويي استفاده نمي‌كنند بايد چيزي كم داشته و يا انسان‌هاي كم‌خردي هستند. اين گروه يا در اوايل كار هستند و اعتياد براي آن‌ها كار انجام مي‌دهد و يا در اعتياد غرق شده‌اند و بسان زنبارگاني هستند كه عجوزه را جوان مي‌بينند .

راه‌حل اول :
ما فعلاً از نظر درماني هيچ كاري براي اين گروه نمي‌توانيم انجام دهيم مگر اينكه از نظر انديشه ، نقطه تفكري در آن‌ها به وجود آوريم تا شايد روزي اين نقطه تفكر بزرگتر گردد .

راه‌حل دوم :
مهار اعتياد مبحث جديدي است كه به جز درمان و پيشگيري در حال وارد كردن آن در فرهنگ اعتياد مي‌باشيم. چون عملاً پله مناسبي خواهد بود براي ترك اعتياد اين گروه.
در مهار اعتياد به فرض اگر بتوانيم حركتي انجام دهيم تا فردي كه مثلاً روزانه 17 بار به خودش تزريق مي‌كند و يا 200 عدد قرص مي‌خورد و يا دو مثقال (5/9 گرم) ترياك يا شيره مي‌خورد ، 17تزريق خود را مثلاً به 3 تزريق برساند و در همان وضع بماند ، به هر حال كار مناسبي انجام داده‌ايم و بين بد و بدترين ، بد را انتخاب مي‌كنيم و اين خود باعث كاهش ميزان تقاضاي موادمخدر مي‌گردد و شخص هم در حالت تعادل بهتري قرار مي‌گيرد و ممكن است براي مرحله بعدي ترك يا درمان آماده گردد و يا به او براي تزريق سرنگ بدهيم تا ناقل بيماري ايدز و هپاتيت در جامعه نباشد و هزينه‌هاي سنگين را براي درمان جامعه به وجود نياورد . (كاهش آسيب)


ج ـ گروه معتادان خواستار ترك اعتياد :
اين گروه معتاداني هستند كه از اعتياد خود در رنج دائم به سر مي‌برند و هرچه تاكنون تلاش كرده‌اند راهي براي رهايي از اعتياد پيدا نكرده‌اند اين افراد همان گروهي هستند كه جوياي كمك ما مي‌باشند و ما مي‌توانيم برنامة مشخص و نسبتاً صحيحي را براي درمان آن‌ها اجرا نماييم .

در اينجا قبل از مطرح كردن راه‌حل ، بهتر است موادمخدر مورد نظر را به طور خلاصه ذكر نماييم :

هرويين :
كه با روش‌هاي زير مورد استفاده قرار مي‌گيرد :
1 ـ تزريق در رگ : معمولاً به دست‌ها تزريق مي‌شود و در نهايت به كيسه‌خوني (رگ‌هاي ناحيه كشاله ران) منتهي مي‌گردد .
2 ـ دودي : روي زرورق دود مي‌شود .
3 ـ دماغي : توسط بيني بالا كشيده مي‌شود .

ترياك :
كه به روش‌هاي زير مورد استفاده قرار مي‌گيرد :
1 ـ تزريق در داخل رگ : در ايران كمتر تزريق مي‌شود ولي مرسوم مي‌باشد .
2 ـ كشيدن : با ابزارهاي متفاوت دود آن كشيده مي‌شود .
3 ـ خوراكي : به صورت خام خورده مي‌شود ( در معده دير حل مي‌شود ولي امروزه ، به ويژه در نسل جوان ، بسيار زياد شيوع پيدا كرده است.)

شيرة ترياك :
نوع اصل آن از جوشاندن سوخته ترياك به دست مي‌آيد طريق استفادة آن مشابه ترياك بوده ، اما خيلي قويتر از ترياك است. 2 تا 3 برابر ترياك ايجاد نشئگي مي‌كند. چون در معده سريع حل مي‌شود بيشتر به صورت خوراكي مصرف مي‌شود . چرت‌آور است. با نگاري و قليون كشيده مي‌شود .

قرص ، دارو و آمپول (خواب‌آورها ، مسكن‌ها و آرام‌بخش‌ها) :
گاهي ترك اعتياد آن به مراتب سخت‌تر از ترياك و هرويين مي‌باشد و تخريب وحشتناكي روي انسان ايجاد مي‌كند و پس از قطع ناگهاني ، شخص ممكن است در روز چندين‌بار دچار غش و تشنج شديد گردد. افرادي يافت مي‌شوند كه در روز 200 تا 300 قرص مي‌خورند و هر چه آمپول هم گيرشان بيايد تزريق مي‌كنند. در حقيقت اين افراد هرچه گيرشان بيايد مصرف مي‌كنند و چند مصرفه هستند. از سر كشيدن شربت‌هاي گوناگون كه داراي مواد افيوني هستند خودداري نمي‌كنند .


مقابسه اثرات مصرف موادمخدر در بدن انسان به‌طور تقريبي :

1% گرم تزريق ترياك = 1 گرم خوردن ترياك = 10 گرم كشيدن ترياك

گروه معتادان خواستار رهايي شامل افراد زير مي‌باشد :

معتادان شاغل :
به مصرف‌كنندگاني گفته مي‌شود كه به كار مشغول هستند. مثل كارگران ، كارمندان ، دانشجويان ، پيشه‌وران و . . . براي اين گروه درمان به روش ترك تدريجي پيشنهاد مي‌گردد. چون در اثر ترك سريع عملاً قادر به انجام كارهاي محوله خود نيستند و اين موضوع باعث مي‌گردد كه مجدداً به طرف مصرف مواد كشيده شوند. براي مثال اگر مصرف‌كننده‌اي صافكار باشد ، پس از قطع مواد تا يك‌سالي قادر نيست كار خود را به نحو احسن انجام دهد و بي‌حوصله است. به هرحال روزي به خودش خواهد گفت : اگر امروز يك‌ذره مواد مصرف كنم ، كارم را تند و سريع انجام مي‌دهم و اين خود آغازي براي بازگشت به مصرف مواد خواهد بود. طول درمان 10 ماه مي‌باشد .

نكته :
در اين مرحله افراد معتاد با مشاوره لازم و گزينش و تقسيم‌بندي مي‌گردند. ممكن است براي بعضي افراد روش‌هاي ويژه‌اي كه خارج از برنامة ترك‌تدريجي باشد ، اعمال گردد.

معتادان بيكار :
1 ـ مي‌توان از ترك سريع با دارو يا بدون دارو و يا با استفاده از مواد ، مرحلة اول را طي نمود .
2 ـ مي‌توان از ترك تدريجي استفاده نمود. البته به اوضاع و احوال و شرايط فرد بستگي دارد .

نكته :
به اين معتادان حداقل تا 11 ماه نمي‌توان مسؤوليت‌هاي سنگين واگذار نمود. شايسته است اول برادري خود را ثابت نمايند و از گروه‌درماني هم ، بايستي استفاده نمود .

معتادان آخر خطي :
به گروهي از معتادان گفته مي‌شود كه همه‌چيز خود را از دست داده‌اند. كار ، خانواده ، دوستان ، سرمايه ، حتي جايي براي خوابيدن هم ندارند .

پيشنهاد :
اين گروه به مراكز ويژه‌اي هدايت شوند و حداقل تا يك‌سال به آن‌ها هيچ مسؤوليتي واگذار نگردد و اگر رو به بهبودي رفتند ، از طريق كمك‌هاي غيرنقدي مورد حمايت قرار گيرند .
در خاتمه چنانكه دبيرخانه همايش هزينه‌هاي مربوطه را بپذيرند تا 10 نفر از مصرف‌كنندگاني كه درمان شده‌اند مي‌توانند در همايش حاضر شوند و صحبت نمايند .

نكته :
خارج از بحث‌هاي قانوني و حقوقي ، من به تجربه دانستم هيچ دارويي مناسب‌تر ، قويتر ، كاملتر ، كم‌خطرتر ، ارزانتر و مفيدتر از خود ترياك براي ترك اعتياد يك معتاد فعلاً وجود ندارد .

قدم دوم اینه که شخص مصرف کننده به همراه یکی از افراد درجه یک خانواده که با او زندگی می کنند ، جهت مشاوره به یکی از شعب ما مراجعه کنه ، حضور جداگانه افراد هم هیچ مانعی نداره ( مصرف کننده به تنهایی و یا عضو خانواده به تنهایی ) آدرس شعب ما در زیر ببینید :

آدرس شعب . مناطق كنگره 60

شعبه مرکزی:ميدان هفتم تير ـ خيابان بهار شيراز ـ ابتداي سهروردي جنوبي ـ پلاك 5
فكس : 77648489 تلفن : 93-77648490

راهنمای رايگان درمان اعتياد : روزهای ، شنبه ، دوشنبه ،‌ چهارشنبه از ساعت ۹ صبح تا ۳ بعد از ظهر

شنبه‌‌ها : کارگاه آموزشی خصوصی ويژه آقايان مسافر ، ۵ تا ۷ بعد از ظهر

يکشنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ، ويزه خانمهای مسافر ۲ تا ۴ بعد از ظهر

دوشنبه ها : کارگاه آموزشی عمومی ، ۵ تا ۷ بعد از ظهر

سه شنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ، ويزه خانواده ها يا همسفران ۵ تا ۷ بعد از ظهر

چهارشنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ، ويژه مسافران سفر دوم و همسفران ۵ تا ۷ بعد از ظهر

پنج شنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ، ويژه آقايان مسافر ۵ تا ۷ بعد از ظهر

پنج شنبه ها : هر دو هفته يکبار مراسم شکر گذاری به صرف شام از ساعت ۷ تا ۱۱ شب .

شعبه انقلاب: میدان انقلاب -ابتدای خیابان کارگر جنوبی -کوچه مهدیزاده -پلاک 21 طبقه سوم

تلفن : 66910787

راهنمای رايگان درمان اعتياد : روزهای ، يکشنبه ، سه شنبه ،‌ پنج شنبه از ساعت ۹ صبح تا ۳ بعد از ظهر

يکشنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ويژه آقايان مسافر ، ۵ تا ۷ بعد از ظهر

يکشنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ، ويزه خانواده ها يا همسفران ۵ تا ۷ بعد از ظهر

سه شنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ويژه آقايان مسافر ، ۵ تا ۷ بعد از ظهر

پنج شنبه ها : کارگاه آموزشی عمومی ، ۵ تا ۷ بعد از ظهر


شعبه خیابان جمالزاده:کارگاه آموزشی روزهای دوشنبه و چهارشنبه

راهنمای رایگان درمان اعتیاد،روزهای دوشنبه و چهارشنبه ساعت 5 تا 7 بعداز ظهر

دوشنبه ها:جلسات باز مخصوص مسافران و همسفران،ساعت 5 تا 7 بعداز ظهر

چهارشنبه ها:جلسات بسته مخصوص آقایان مسافرساعت 5تا7 بعد از ظهر

آدرس:خیابان آزادی، خیابان جمالزاده، نرسیده به بلوار کشاورز، داخل ساختمان شهرداری


منطقۀ کرج : کارگاه های آموزشی روزهای یکشنبه و سه شنبه   ساعت 5 تا 7:30

دقیقه بعد از ظهر

راهنمای رایگان درمان اعتیاد، روزهای یکشنبه و سه شنبه 10 صبح الی 12 ظهر

آدرس : اتوبان کرج- بعد از پل فردیس- ورودی استاندارد - بلوار امام زاده حسن – چهارراه مصباح - بلوار هفت تیر- کارخانه قند - فرهنگسرای کوثر


منطقه رباط کريم : روبروی اداره بهزيستی جنب امامزاده عماد (ع) ساختمان کنگره ۶۰

راهنمای رايگان درمان اعتياد : روزهای ، يکشنبه ، سه شنبه ،‌ پنج شنبه از ساعت ۹ صبح تا ۳ بعد از ظهر   تلفن : 4236303-0229

يکشنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ويژه آقايان مسافر ، ۵ تا ۷ بعد از ظهر

يکشنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ، ويزه خانواده ها يا همسفران ۵ تا ۷ بعد از ظهر

سه شنبه ها : کارگاه آموزشی عمومی ، ۵ تا ۷ بعد از ظهر

پنج شنبه ها : کارگاه آموزشی خصوصی ، ويژه آقايان مسافر ۵ تا ۷ بعد از ظهر

منطقه اراک :خيابان طالقاني ، پل مشتاقي روبروي بانك ملت پلاك 5588

مشاوره رايگان و جلسات : روزهای يکشنبه ، سه شنبه و پنجشنبه

تلفن : 2767650-0861


منطقه سمنان : سمنان ، بلوار حكيم الهي 26 ، محله كديور ، كانون فرهنگي هنري قمر بني هاشم

روزهاي يكشنبه ، پنجشنبه از ساعت 14 الي 17

تلفن : 02177648490


منطقه اصفهان :خیابان جی ،بلوار ارغوانیه،حجت 5 ،پلاک 5

کارگاههای آموزشی عمومی روزهای  پنجشنبه از ساعت 5الی8 بعد از ظهر.

کارگاههای آموزشی خصوصی ویژه همسفران یا خانواده هاروزهای یکشنبه از ساعت2تا4 بعد ازظهر

کارگاههای آموزشی خصوصی ویژه مسافران روزهای دوشنبه از ساعت 5تا8 بعد ازظهر

کارگاههای آموزشی خصوصی ویژه مسافران روزهای شنبه از ساعت 5تا8 بعد ازظهر

منطقه ابهر : ابهر ، هيدج ، ميدان شهرداري ، ساختمان درمانگاه

روزهای سه شنبه و جمعه ، از ساعت 5 الی 7 .بعد از ظهر

تلفن:02425751049

خانواده های محترم جهت کمک به درمان فرد مصرف کننده ، نیازمند داشتن اطلاعات کافی در مورد اعتیاد و انواع روش های درمان دارند ، جهت به دست آوردن این اطلاعات ، متن گفت و گوی زیر را با دقت بخوانید :

قسمت اول :

روش هاي ترك وآنچه خانواده ها بايد بياموزند ......

موضوع اين مقاله شرح كامل روشهاي ترك اعتياد است و آنچه خانواده ها بايد بياموزند كه توسط هفته نامه اميد جوان تهيه و منتشر گرديده است .

پيشگفتار : معضل اعتياد و روند رو به رشد آن به خصوص در بين جوانان زنگ خطر را براي خانواده ها وجامعه به صدا در آورده است . آمارهاي غير رسمي معتادان قابل هضم و درك نيست . وقتي در يك ناحيه كوچك از شرق تهران روزانه بيش از 500 كيلو گرم مواد مخدر ردو بدل شده است . تجسم حجم مواد مصرفي تهران در تصورنمي گنجد . بيش از دو ميليون نفر معتاد و گرايش نسل جوان به مصرف مواد مخدر و محرك هاي مختلفي كه در جامعه فعا لند ، لزوم بازنگري درسياست ها وسيستم هاي كنترلي را صد چندان كرده است.
اگر چه با تحرك اخير نيروي انتظامي ، منطقه خاك سفيد تهران پاكسازي و از لوث وجود شياطين خالي شد كه شايان تقدير است اما تا وقتي كه معتاد هست ، مواد مورد نياز را بهر قيمتي تهيه خواهد كرد و قاچاق چيان و توزيع كنندگان در رنگ لباسي ديگر و در محلي ديگر به فعاليت مخرب خود ادامه خواهند داد . مشكل تنها در عرضه فراوان وارزان موادافيوني است بلكه بايدمسئله اعتياد و معتاد را با ديدي تازه ونگرشي نوبررسي كرد.
تصورات كهنه و آزموده هاي سرتاسر غلط را به دور ريخت و طزحي نو در انداخت .
در دو سه سال اخير با همت و پشتكار مردي وارسته و چهره شناخته شده كه خود طعم تلخ اعتياد و تباهي هاي آن را در ساليان متمادي چشيده و به راه حلي ابتكاري و منحصر به فرد براي ترك اعتياد دست يافته است و همزمان با تشكيل جميت مبارزه با اعتياد و جمعيت آفتاب و شعب آنها در شهرستان ها حركت گسترده و فراگيري آغاز شده و مي رود تا به مفري براي خلاصي دائمي از چنگال اعتياد بدل شود .
به سراغ مهندس دژاكام مي رويم و با همه مشغله و گرفتاري هايش ساعاتي را در كنار او و جمع همكارانش مي گذرانيم . آنچه را كه ملاحظه خواهيد فرمود ، مصاحبه با دبير اجرائي جمعيت آفتاب و ديد گاه هاي ايشان نسبت به اعتياد و راه كارهاي خلاصي از وضع اسفبار موجود است .

× آقاي مهندس ازاينكه دعوت هفته نامه اميد جوان را پذيرفتيد ممنونيم . لطفاً خودتان را بيشتر معرفي بفرمائيد.
  
بنده حسين دژاكام يك مسافر !


[align=center]

× شما و همكاران در گفتار ها از كلمه ، مسافر ، بجاي معتادي كه ترك كرده و يا در ترك است استفاده مي كنيد ، ريشه اين انتخاب از كجاست ؟

اعتياد يكسري ويژگي ها در فرد معتاد ايجاد مي كند . ظلمت، ترس، اضطراب ، كفر ، حقارت ودروغ و موارد ديگر به سراغ معتاد مي آيد و معتاد را رها نمي كند . براي رهائي از چنگال اعتياد بايد حركت كرد و اين خصا ئص را با صفات پسنديده جايگزين نمود . از ظلمت به نور، از ترس به شجاعت ، از اضطراب به آرامش ، از كفر به ايمان از حقارت به سر افرازي و... اين يك سفر دروني و بيروني است كه بايد معتاد انجام دهد تا به مرحله پاكي برسد . بدين لحاظ ما يك ديگر را با كلمه مسافر خطاب مي كنيم .

× به تازگي مجموعه تلويزيوني از سيماي جمهوري اسلامي بنام ،،مسافر ،، پخش مي شود كه در طي قسمت هاي مختلف آن ، گوشه اي از تلاش ها و فعاليت هاي شما در جهت كمك به ترك اعتياد به نمايش گذارده شده است . لطفاً‌ در مورد شكل گيري اين مجموعه توضيح بفرمائيد .

گاهي اوقات مشيت الهي سبب مي شود تا حركت هائي آغاز شده و در نقطه اي با يكديگر تلاقي كنند و سپس مسير مشتركي را در پيش بگيرند كه از قبل براي انسان ها قابل پيش بيني نيست . تهيه كننده و نويسنده مجموعه مسافر ، آقاي مصطفي عزيزي تصميم داشت تا پيرامون اعتياد سريالي را تهيه كند و اسم ديگري نيز براي آن در نظر گرفته شده بود . بر حسب تصادف افتخار آشنائي با ايشان حاصل شد و در نشستي بحث راجع به مسئله اعتياد پيش آمد در انتها بحث ديد گاهشان در مورد اعتياد ، به كلي دگرگون شد و كتابي را كه بنده در زمينه اعتياد نوشته ام مورد مطالعه ايشان قرار گرفت  . سپس اظهار علاقه كردند تا در جلسات شركت كنند . چندين جلسه شركت كردنند وبه تدريج با حقايقي در مورد اعتياد آشنا شدند . در پيامد آن ، آقاي سيروس مقدم كارگردان مجموعه ، در جلسات شركت كردند و  نشست ها و بحث هاي فراواني در گرفت و در ادامه بازيگران منتخب سريال بخصوص سركار خانم پانته آ بهرام (منيژه ) در جلسات متعدد حضور يافتند و با استفاده از راهنمائي هاي مسافري بنام خانم زندي و مدد گيري از دست نوشته هاي ايشان در زمينه اعتياد    ديد گاه تازه اي ازاعتياد را ادراك كردند .
اين بينش جديد سبب شد تا بر خلاف ديدگاه متداول ، مجموعه اي از حقايق از زبان معتاداني كه خود       سالها ست اعتياد را ترك كرده اند تهيه  شود و در اينجا به سهم خودم از شجاعت و شهامت آقاي عزيزي و كليه كساني كه در تهيه اين مجموعه زحمت كشيده اند ، صميمانه تشكر مي كنم .ذهنيتي كه جامعه از يك فرد معتاد دارد يك آدم ژوليده و كثيف است كه در خيابان ها تكديگري مي كنند اما اين تصور عمومي در اين مجموعه دگرگون شد و احراز گرديد كه يك معتاد مي تواند سر و وضع بسيار مرتب و ظاهرآراسته هم داشته باشد . معتاد مي تواند هركس با هر شخصيتي باشد . زن و مرد فرقي نمي كند معتاد در هر لباسي وجود دارد .

× مسئله اعتياد به مواد مخدر دربين قشر جوان و نو جوان به مرز هاي خطرناكي رسيده و حتي مدارس و دانشگاه ها نيز مصون نمانده اند . به نظرشماچه عواملي سبب گرايش جوانان به سمت اعتياد مي شود؟

  متاسفانه مصرف مواد مخدر امروزه به صورت يك تفريح ارزان قيمت درآمده كه حتي از بسياري از سرگرمي هاي سالم و انواع ورزش كمتر هزينه دربر دارد از طرفي كنجكاوي و بعضاً چشم و همچشمي بين جوانان و نداشتن سر گرمي مناسب مي تواند انگيزه هاي كاذبي براي گرايش به سمت اعتياد داشته باشد . حتي در اغلب محيط هاي ورزشي هم رد پاي اعتياد را بين ورزشكاران به صورت دوپينگ و انرژي زائي موقت جستجو كرد عوامل بسياري در اين امر دخيلند كه حوصله بيشتري را طلب مي كنند . نقش مافياي بين المللي و تجارت جهاني مواد مخدر كه بالغ بر 500 تا 700 ميليارد دلار در سال سود در بر دارد ، همواره مطرح و تعيين كننده بوده است . البته همجواري ايران با افغانستان كه بزرگترين توليد كننده مواد افيوني در جهان است سبب مي گردد كه مواد مخدر با قيمت پائيني در ايران به دست مصرف كننده برسد كه خود نقش بسزائي در رواج اعتياد بازي مي كند .

× بفرمائيد چه نوع مواد مخدري در بين جوانان ما بيشتر مرسوم و متداول است ؟

در شروع هروئين با فرم هاي مختلف و در ادامه انواع قرصهاي مخدر و روان گردان و توهم زا تا ترياك و شيره و به صورت خوراكي و حتي شربت متادن ، ال اس دي و اسيد روي ورقه كاغذ . كوكائين به دليل گراني زيادچندان در ايران متداول نيست . يك عامل بسيار نگران كننده ،عوارض بسيار سو و غير قابل برگشت در بين كساني است كه براي بار اول از حشيش . ال اس دي و اسيد استفاده مي كنند . نمونه و الگو هاي فراواني از اين افراد وجود دارد كه در اثر يك بار مصرف جايگاه حواس آنان در مغز جابجا شده و ديگر به جاي اول باز نگشته است . مركز افكار وانديشه تغيير جا داده است اما پس از غنثي شدن اثر مخدر ، برنگشته و حالا در كنج خانه يا بيمارستان افتاده اند و تا آخر عمر مجنون و ديوانه باقي خواهند ماند . نامه هاي زيادي ازسوي خانواده هاي اين افراد به من مي رسد با موارد زيادي از نزديك برخورد كرده ام كه متاسفانه راه حل پزشكي براي آنان وجود ندارد . قصد ايجاد ترس و واهمه ندارم . گفته هايم هشداري است براي جواناني كه تصور مي كنند با يك بار كشيدن حشيش يا استعمال ال اس دي يا اسيد هيچ اتفاقي برايشان نخواهد افتاد .

× لطفاً بفرمائيد كه خانواده ها از چه طريق مي توانند كنترل و نظارت بر عملكرد فرزندان در زمينه اعتياد داشته باشند و اگر خداي ناكرده فرزندي در ابتداي راه اعتياد است ، چه علائم و نشانه هائي دارد كه به كمك آنها اعتياد او را تشخيص دهند ؟

اين كه بخواهيم تخم بد بيني و ترديد را در خانواده بكاريم والدين را به نقش مامور تجسس فرزندان در آوريم اصلاً درست نيست بلكه تربيت صحيح و اصولي توام با آگاهي و بينش درست والدين است كه مي تواند بهترين ناجي براي جلو گيري ازآلودگي به اعتياد باشد و اتفاقاً درد همينجاست كه خانواده ها و اجتماع ، قبل از هر چيزي بايد خود آموزش صحيص ببينند و اعتياد را درست بشناسند نه آنكه بر پايه يك سري باورهاي غلط و تصورات بي پايه و اساس ، اعتياد و معتاد را تعبير و تفسير كنند . عكس العمل هاي نادرست در مقابل فرد معتاد ، كار را بهتر نمي كند هيچ بلكه بلكه صد درجه بدتر هم مي كند . آنهائي كه بخواهند تشخيص دهندكه فرزندشان گرفتار هست يا خير ؟ تشخيص ، پيشكششان . آنهائي كه  به فرض تشخيص دادند چون هيچ دانشي راجع به اعتياد ندارند ، بدتر خرابكاري مي كنند .

× پس در واقع قبل از آنكه بخواهيم به كشف معتاد و درمان وي بپردازيم ، لازمست به شناخت اعتياد و مسائل جانبي آن پرداخته شود . همينطور است ؟

بله همينطور است . قريب دو سال است كه در هر سخنراني و يا هر تريبوني كه امكانش باشد ، فرياد مي كنم كه اي مسئولين ،صورت مسئله اعتياد و روش درمان آن را به طريقه اصولي به خانواده ها آموزش دهيد . مثالي بزنم . هفته پيش خانم جواني كه به تازگي به دليل اعتياد همسر متاركه كرده و خود نيز توسط وي معتاد شده بود به نزد من آوردند . پدر اين خانم با بينش غلط و القائاتي كه به وي شده بود ، براي انكه دخترش را از اعتياد نجات دهد ،اورابا طناب محكم به تخت بسته و در اثر فشار طناب و تقلاي دختر ، هر دو مچ دست او بشدت مجروح و دچار ضايعات فراواني شده بود . خوب اين پدر فكر مي كرد كه مثل بعضي فيلم ها تنها راه نجات دخترش اين است كه اورا به تخت ببند دكه يا بميرد و يا از اعتياد خلاص شود . بسياري همين افكار را دارند كه تنها راه نجات از اعتياد ، بستن به تخت يا زنداني كردن در زير زمين يا با كتك و ضرب و شتم است و يا اگر دلشان نيامد ، تحويل بازداشتگاه بدهند و اگر پول دارند ، از طريق آگهي هاي ترك اعتياد چند روزه تضميني ، قرصي يا شربتي گرفته و به ظاهر ترك كنند و دوباره چندي بعد همان آش و همان كاسه تكرار شود تا بالاخره جهل و تعصب كور سبب شود كه فرد معتاد ازخانه و كاشانه بيرون رانده شده يا جان خود را سر اين كار بگذارد . اينست كه به جرات مي توان گفت كه ما راه درمان معتاد و روش صحيح ترك اعتياد را بلد نيستيم و فقط ادعا مي كنيم كه مي دانيم وهيچ نمي دانيم .

× آقاي مهندس دژاكام شما اشاره به باورهاي غلط اجتماعي در مورد اعتياد و فرد معتاد كرده ايد ؟ و چرا نادرست است ؟   

ببينيد ، باور غالب اجتماعي اينست كه شخص معتاد موجودي است ، كثيف ، انگل، دزد ، نفرت انگيز و مجموعه اي از رذائل و خصوصيت  هاي منفي كه در يك انسان مي تواند وجود داشته باشد ، در معتاد متجلي است . بر پايه اين ديدگاه بايد از فرد معتاد حذر كرد و با نفرت و انزجار او را از جامعه دور كرده و يا نابودش ساخت . رفتار اجتماعي با معتادين توام با نفي و طرد ، نفرت و انزجار ، تحقيرو تخفيف و خلاصه به شكل بر خورد با مجرم خطر ناكي است كه عدم اش به از وجود .
اگر چه عوارض ثانويه اعتياددر بين گروهي از معتادين كه به دليل فقر و تنگدستي امكان تامين هزينه زندگي خود را ندارند ،سبب مي شود كه براي خرج اعتياد خود دست به هر كاري بزنند ، نسبت به سر و وضع و بهداشت فردي بي تفاوت شوند و در يك كلام مشمول تمام صفاتي كه جامعه به معتادان نسبت مي دهد با شند اما اين عموميت ندارند و اكثريت معتادان را شامل نمي شود . معتاد قبل از اينكه يك مجرم باشد يك بيمار است و اين رفتارهاي غلط اجتماعي و عملكرد نا درست ديگران است كه به جاي تلاش براي رفع درد و مرضش ، اورا به وادي خلاف سوق مي دهد . خوشبختانه دو سالي است كه در قوانين تجديد نظر شده و به عنوان مجرميت معتاد به شرطي كه اقدامات درماني را شروع كرده باشد ، حذف گرديده اما باورهاي اجتماعي فرقي نكرده و در زمينه آموزش اجتماعي و بخصوص خانواده ها تلاش چنداني صورت نگرفته است .
برگ زريني كه در سريال تلويزيوني ، مسافر ، به بينندگان آن عرضه شد شكستن قسمتي از همين باورهاي غلط بود. گفتم معتاد هركسي مي تواند باشد . يك متخصص ، يك مهندس ، يك پزشك ، يك صنعتگر و الي آخر.
پس چگونه اجتماع همه را با يك چوب رانده و در قالبي پست و حقير مي گنجاند ؟ با اين ميزان شيوع اعتياد بين دانشجويان و حتي در شاخه هاي علوم پزشكي ، اگر امروز به فكر راه چاره باشيم فردا با جماعتي فارغ التحصيل معتاد سرو كار داريم و قبل از آن كه قادر به علاج دردهاي مردم باشند ، ديگري بايد درد خود آنان را مداوا كند.

× پس جناب مهندس ، دوباره به سر خط بر مي گرديم و از پايه شروع مي كنيم . لطفاً بفرمائيد كه اعتياد چيست ؟

من 17 سال تمام ، اعتياد را با گوشت، پوست ، استخوان و تمام وجودم لمس كردم . به كليه حالات و روحيات يك معتاد واقف هستيم .رفتار هاي اجتماعي از خانواده خودم  گرفته تا بستگان ، دوستان و ..... را به خوبي مي شناسم . بارها تلاش كردم تا اعتيادم را ترك كنم اما نشد . دست به دامان خيلي از پزشكان شدم .هر روشي كه براي اعتياد بود تجربه كردم و زماني كه مستاصل و درمانده شده بودم ، ندائي دروني مرا به خود اورد تا به جاي التماس ودست نياز به سوي اين و آن بردن ، خودم ناجي خودم شدم بر پايه يك بينش علمي و اصولي ، به تجزيه و تحليل اعتياد پرداختم و به جائي سيدم كه نه تنها اعتياد هفده ساله را ترك كنم بلكه  اين سعادت نصيبم شد تا مجموعه ساليان دراز مطالعات و تحقيقاتم را در قالب كتابي به جامعه تقديم كنم .
اصولاً كسي كه معتاد نبوده ، به هيچ وجه نمي تواند حالات روحي – رواني واحساسي فردي را كه گرفتار دام اعتياد است به درستي درك كند و چون نمي تواند پس معيار و باورهاي او ، تنها القائات و دانسته هاي ناقصي است كه دركتاب ها خوانده يا در فيلم هاد يده و اين ور آن ور شنيده است . با اين بينش ، چگونه مي توان انتظار داشت كه اين فرد ولو پزشك متخصص هم باشد ، بتواند راه علاج و درمان قطعي اعتياد را به ديگران عرضه كنددر حالي كه چه بسا در دوران تحصيلي واحي هم در زمينه اعتياد نگذرانده باشد ؟  آنچه كه سبب مي گردد كه روش هاي مختلف ترك اعتياد كمتر ثمر بخش و مفيد فايده باشد ، همين نكته ظريف است . قصدم نفي تلاش ها و زحمات ديگران نيست بلكه آنچه را كه واقاً در عمل مي بينيم اينست كه  با اين روش ها معتاد ظاهراً درمان شده است ولي چندي بعد مصرف مواد را شروع مي كند .
بهتر است بگويم كه  اين روش هاي مرسوم ترك اعتياد ، بيشتر جنبه موقتي و دلخوشي دارند تا درمان قطعي و دائمي آن و نتيجه اش شمار روز افزون معتادان است . معتاد به ترياك، امروز ترك مي كند و فردا با هروئين شروع مي كند . حتي روش هائي مرسوم به ترك اعتياد در چند روز و ترك تضميني و ترك يا طب سوزني و غيره كه در قالب آگهي هاي مطبوعاتي عرضه مي شود ، بيشتر از آنچه از تعداد معتادان بكاهد ، به جمعيت معتادن افزوده است زيرا نا خوسته القا مي كند كه ترك اعتياد كار ساده اي است پس نبايد زياد نگران بود . اين بزرگترين بد آموزي در زمينه اعتياد است كه بايد با آن برخورد شديد قانوني شود . من در همينجا به جوانان و خانواده ها هشدار مي دهم كه همه اين ادعاها ، دروغ وفريبي بيش نيست و بيشتر قصد خالي كردن جيب مردم را دارند تا درمان اعتياد .
اعتياد به موادمخدر ، يك نوع بيماري است كه بر اثر عدم آگاهي و توسط خود شخص معتاد بوجود مي آيد و در طي آن در اثر مصرف مواد مخدر مكانيزم هاي حياتي بدن از تعادل طبيعي خارج شده و فعاليت        قسمت هائي از آن بصورت اشكار يا پنهان دچار اختلال ، كم كاري و يا عدم فعاليت مي گردد .
اعتياد را بايد در سه مقوله جسم ، روان و جهانبيني بررسي كرد . در مبحث اعتياد جسماني . علوم پزشكي تحقيقات گسترده و فراواني به عمل آورده و عوارض جسمي انواع مواد مخدر شناخته شده و مطالعات آكادميك كاملي براي هر الگوي تخديري وجوددارد . اما نكته اي كه كمتر در باب اعتياد به آن پرداخته مي شود مكانيزم و سازو كار بدن انسان از نظر بيوشيمي و تغييرات مراكز توليد مواد مخدر طبيعي كه به ان مواد شبه افيوني مي گوئيم و عكس العمل هاي متفاوت بدن در مراحل مختلف اعتياد است .
كم توجهي به اين مطلب سبب گرديده كه در روش هاي متداول ترك اعتياد، فرصت برگشت به حالت تعادل اوليه مواد شبه افيوني به بدن فرد معتاد  داده نشود . عيب كار در همين جاست . به عنوان مثال در زمينه اعتياد به ترياك كه خود مجموعه اي از آلكالوئيد هاي مخدر است ، بدن انسان احتياج به زماني حدود ده ماه دارد تا بتدريج نياز طبيعي بدن به موااد شبه افيوني را بازسازي  كند . چنانچه در اين زمان طولاني نياز بدن از بيرون تامين نشود ، عوارض شديد روحي و جسمي به جاي خواهد گذاشت كه در بسياري از موارد قابل جبران نيست .
مگر مي شود بدني راكه چندين سال از بيرون مواد مخدر دريافت كرده و در نتيجه توليد مواد شبه افيوني متوتقف و تعطيل شده است به يكباره وادار به فعاليت و توليد دوباره كرد ؟ كساني كه فكر مي كنند با بستن و زنداني كردن معتاد ( روش سقوط ازاد يا بهتر بگويم روش يابوئي – زور درماني – شلاق درماني -  طناب درماني ! ) پس از گذشت سه روز اعتياد بر طرف مي شود ، بدانند كه چنين نخواهد شد و اين فرد هر زماني كه آزاد شود و امكان دسترسي به مواد مخدر پيدا كند ، در مصرف آن درنگ نخواهد كرد چون اختيارش دست خودش نيست . چنين روش هائي در مورد يك معتاد يا درواقع يك بيمار ، نوعي جنايت ناشي از عدم درك و آگاهي نسبت به اعتياد است كه متاسفانه با ساختن يكسري فيلم ها و القائات نا درست ، در ذهن جامعه و مسئولان رسوخ كرده است .

× پس با اين حساب كساني كه ادعا مي كنندكه مثلاً ظرف يك هفته معتاد را معالجه مي كنند دروغ  مي گويند ؟

البته پزشكان حاذق و شرافتمندي هستند كه در زمينه ترك اعتياد تلاش مي كنند و صادقانه مشكلات و مسائل را با بيمار و همرامانش در ميان مي گذارند و بي جهت به آنان اميدواري نمي دهند اما كساني نيز هستند كه با فريب و نيرنگ بيمار را خام مي كنند و به قصد سر كيسه كردن به او اطمينان مي دهندكه ظرف چند روز كاري خواهند كرد كه براي هميشه اعتياد را كنار بگذارند . بعد از آنكه اعتماد فرد بيمار جلب شد آن وقت با لطايف الحيل بابت قرص ها ، كپسول  و شربت هاي دست ساز مبالغ گزافي ازوي مي گيرند و متقاعدش      مي كنند به جاي مصرف مواد مخدر ، منبعد قرص و كپسول و شربت بخورد . در واقع يك اعتياد را با اعتياد ديگر جايگزين مي كنند كه عواقب آن بمراتب بدتر و خطر ناكتر از اعتياد اوليه است . در اين خصوص تحقيقات مفصلي به عمل آمده و بطور مشروح در مقاله اي با عنوان ،، مسا له اعتياد ،، و همينطور،، كتاب عبور از منطقه 60 درجه زير صفر ،، مطرح كرده ام و در مبحث روش هاي ترك اعتياد ، راجع به اين مساله بيشتر صحبت خواهيم كرد .

× جناب دژاكام ، در ادامه لطف بفرمائيد راجع به مواد شبه افيوني كه در بدن توليد مي شود و همچنين روش هاي ترك و راههاي درمان بيماران معتاد برايمان بگوئيد .

تا به حال به آنچه كه در مورد اعتياد به مواد مخدر مطرح شده راجع به عوارض مصرف اين مواد بوده خواه عوارض اجتماعي  وخواه عوارض فردي روي بيمار معتاد اما كمتر صحبت از عوارض و مضرات ترك اعتياد شده است . در واقع تمام تلاش جوامع و حتي پزشكان معطوف به آنست كه بيماران معتاد هرچه سريعتر ترك كنند بدون آنكه به عوارض بعد از اعتياد توجه چنداني شود . آنچه كه بعد از قطع مواد مخدر در بيمار مشاهده مي شود ، به عوارض يا عكس العمل هاي آشكار تعبير كرده ام .
به عنوان مثال يك بيمار معتاد به ترياك يا هروئين ، بعد از ترك دچار اسهال ، تعريق ، عطسه مكرر ، استخوان درد ، بي خوابي و ... مي شود كه براي پزشك و خود بيمار و اطرافيانش قابل مشاهده و تشخيص است . اكثر اين عوارض به خودي خود ظرف مدت 1 تا 2 هفته بر طرف مي گردد . همين مورد اسهال كه اشاره شد ، ناشي از بيماري ميكروبي و عفوني نيست و يا درد استخوان بيمار ناشي از روماتيسم نيست و اگر عطسه مي كند علت آن سر ماخوردگي نيست و يا  بي خوابي بيمار مربوط به اختلالات روحي و رواني نيست بلكه صرفاً در اثر عدم مصرف مواد اختلالاتي در متابوليسم بدن ايجاد شده و در واقع اين عدم تعادل هورموني بدن بيمار است كه باعث اين عوارض شده اما در مقابل پزشك متخصص چه مي كند ؟
براي كاهش اين عوارض داروهائي تجويز مي كند كه در عين داشتن تاثير براي بيماري هاي خاصي طراحي و ساخته شده اند نه عوارض ناشي از ترك اعتياد .
واقعيت اينست كه در اين مدت 1 تا 2 هفته هر گونه دارو درماني وغير داروئي جواب مثبت مي دهد. آنكه متخصص طب سوزني است مي گويد روش وي بيمار را معالجه كرده است و راست مي گويد . آنكه متخصص هيپنوتيزم است عيناً همين ادعا را دارد و اوهم راست مي گويد . انكه در اين 2 هفته بيمار را زنداني كرده و شلاق زده او هم مدعي است كه بيمار را معالجه كرده است . همه ظاهراً راست مي گويند ولي اين خود سيستم بدن انسان است كه پس از گذشت حدود 2 هفته ، عوارض را تقليل داده يا خنثي كرده است .
آنچه گفته شد عوارض آشكار ترك اعتياد و درمان بيمار بود كه اكثر پزشكان تا حدي مي دانند و مي گويند كه چون بيمار مصرف مواد را قطع كرده و مدت 2 هفته هم عوارض آنرا كم و بيش گذرانده پس درمان شده و اعتياد وي برطرف شده است . اين مقطع را اكثراً به غلط مرحله سم زدائي مي نامند. اين واژه غلط سم زدائي همه را گمراه كرده است . از بيماران معتاد گرفته تاخانواده ها ، متخصصين ، مسئولين والي آخر.
مساله سميت مواد مخدر يك امر نسبي است ، به عنوان مثال خوردن 1 تا  5/1ترياك براي يك فرد سالم ، كشنده ومرگ آور است و در صورت استفاده بايد فوراً شخص را به پزشك رساند تا با شستشوي معده و داروهاي خنثي كننده اثر ترياك ، به اصطلاح از بدن بيمار سم زدائي شود . وقتي يك شخص معمولي اين مقدار ترياك را مصرف كند ، بدنش دچار اختلال و بر هم خوردن تعادل هورموني مي شود اما در مورد يك بيمارمعتاد عكس اين قضيه صادق است چون اگر از مواد مخدر مصرف نكند دچار عدم تعادل خواهد شد . هم عوارض و گرفتاري هاي بيماران معتاد در مرحله ترك از عدم مصرف مواد ناشي مي شود نه مصرف مواد .
تا اين جا عوارض و عكس العمل اشكار ترك اعتياد از نظر فيزيكي وفيزيولوژي مطرح شد و فعلاً كاري به روان و جهان بيني نداريم . اين عكس العمل هاي آشكار كمتر از 5% بار درمان معتاد را شامل مي شود . 95% بقيه مربوط به اختلالات يا عكس العمل هاي پنهان است كه اصلاًبه آن توجهي نمي گردد . از اين جهت به آن پنهان مي گوئيم كه از نظر شخص بيمار ، پزشك و خانواده مخفي است . البته پزشكاني هستند كه به اين مطلب آگاهي كامل دارند و در بعضي كتابهاي پزشكي درج شده و موضوع جديدي نيست .
عكس العمل هاي پنهان به مواد شبه افيوني بدن انسان مرتبط است . مواد شبه افيوني ، مخدرهاي طبيعي هستند و بيشتر توسط سلسله اعصاب مركزي و قسمت هاي مختلف مغز توليد مي شوند و سيستم هاي ضد درد ، خواب ، شجاعت ، ترس ، پرخاشگري ، شادابي يا خمودگي و كليه واكنش هاي رواني را تحت كنترول دارند . مثلاً يك شادابي و نشاط كسانيكه ورزش مي كنند در همين ازدياد ترشح برخي مواد شبه افيوني بدن آنان در مقايسه با سايرين است .
تا سال 1997 ميلادي بيش از 12 تركيب شبه افيوني در قسمت هاي مختلف سيستم عصبي انسان شناخته شده است كه مهمترين آن بتا اندروفين ، متا انكفالين ، لو انكفالين و دينورفين هستند . از آنجا كه ورود مواد مخدر به بدن سبب بي نيازي متا بوليكي به مخدر هاي طبيعي مي شود بنا بر اين قسمت هاي سازنده اين تركيبات غير فعال شده و به تدريج تحليل رفته و از كار مي افتند .
با قطع سريع مصرف مواد ، چون نيازبدن به مواد شبه افيوني از بيرون تامين نمي شود و سيستم هاي دروني هم از كار افتاده اند پس عوارض كمبود مخدرهاي طبيعي در شخص بروز مي كند كه عبارتند از : افسردگي ، تنبلي و زود خسته شدن ، گريه كردن ، عدم ميل به زندگي ، افزايش ميل جنسي توام با ناتواني جنسي ، بي خوابي ، ترشح بزاق چسبناك ، پرش عضلات دست ها و پاها ، گرفتگي و اسپاسم عضلاني و مواردي ديگر .
اشتباهي كه تاكنون صورت گرفته اينست كه عوارض را عوارض روحي و رواني مي پندارند و مي گويند كه عوارض جسمي ( عوارض آشكار ) همان 2 هفته اول بود و حالا اين مشكلات مربوط به روح و روان بيمار معتاد است. اين برداشت كاملاً نادرست است زيرا اين عوارض ريشه در جسم بيمار دارد نه روان او . سيستم توليد مواد شبه افيوني از كار افتاده و از بيرون بدن هم جايگزين نمي شود در نتيجه مثالاً بيمار افسردگي دارد . اگر اين عوارض ناشي از عوارض رواني باشد ، قدر مسلم براي مداواي آن حداقل چند ماهي وقت نياز است حال آن كه به محض مصرف كمي مواد مخدر و ايجاد تعادل در مواد شبه افيوني مورد نياز بدن ، فوراً شخص به حالت عادي بازمي گردد .
فردي كه پس از ترك اعتياد كه ظاهراً دچار اختلالات رواني شده و قصد خودكشي دارد ، به ديگران تهاجم مي كند ، اسباب و اثاثيه منزل را مي شكند و صد ها خطاي ديگر چطور مي شود كه با خوردن يك حب ترياك دوباره نرمال و عادي مي گردد ؟ اين مخدر روي جسم او اثر مي گذارد يا روي روان او ؟ غير از اين است كه اين عوارض ريشه در جسم بيمار دارد و با رسيدن به تعادل هورموني ، همه اشكالات به ظاهر رواني برطرف مي شود ؟
قبل از ورود به بحث روش هاي متداول ترك اعتياد و درمان بيماران معتاد ، دسته بندي انواع بيماران معتاد را بررسي مي كنيم . معتادين به سه گروه تقسيم مي شوند . اولين گروه كساني هستند كه به صورت تفنني و تفريحي مواد مخدر مصرف مي كنند . اين گروه را ما نامزد هاي اعتياد مي گوئيم . دليل آنهم اينست كه اين افراد تصور مي كنندكه مصرف تفنني و گاهگداري مخدر ها خطري ندارد و معتاد نمي شوند اما غافل از ان هستند كه تمام معتادان حرفه اي اول به صورت تفريحي شروع به مصرف مواد كرده اند . اصولاً هیچ آدم عاقلي تصميم نمي گيرد كه معتاد شود و از فردا شروع به مصرف دائمي مواد مخدر كند بلكه اول گريز مي زند بعد يكريز !
نامزد هاي اعتياد به تدريج جزو معتادان حرفه اي مي شوند و راه گريزي ندارند. دروازه ورود به اعتياد ، مصرف تفريحي مواد است  .
اين نامزدها زماني بخود مي آيند كه اسير دام اعتياد شده اند . مهمترن و واجب ترين مساله براي اين گروه پيشگيري از اعتياد حرفه اي آنان است . اگر از نظر علمي و عقلي براي اين دسته توجيه شود كه قطعاً معتاد خواهند شد آن وقت حواسشان را بيشتر جمع مي كنند و دست به عصا راه خواهند رفت و در عملكرد خود تجديد نظر مي كنند . دادن اطلاعات و آگاهي هاي لازم از طريق رسانه هاي عمومي در مورد اعتياد ، كمك موثري براي جلوگيري از ادامه راه اين گروه به شمار خواهد رفت .
گروه دوم معتادان كساني هستند كه اعتياد را دوست دارند و خيال مي كنندكه اعتياد را دوست دارند و خيال مي كنندكه اعتياد براي آنان كاري انجام مي دهد و يا در اعتياد غرق شده اند . اين دسته را بايد مهار كرد و از رفتارهائيكه سبب تحريك آنان مي شود خودداري نمود . آنچه كه در بيست سال گذشته نسبت به اين معتادان روا شده نادرست بوده و هر نوع ممانعت و اقدامات بازدارنده سبب تشديد علاقه آنان به اعتياد گرديده است . با اين گروه بايد مدارا كرد و به تدريج زمينه هاي رشد فكري و افزايش دانش و آگاهي هاي لازم در مورد اعتيادرا برايشان فراهم ساخت .
علاقه مندان به مصرف مواد مخدر را اگر زندان كنندكه كردند، اگر شلاق بزنند كه زدند ، اگر شور آباد و جزيره تبعيد كنندكه كردند ، با هر شرايطي دست از اعتياد بر نخواهند داشت بلكه بيشتر جري خواهند شد. اين دسته مي گويند : زندانش را كشيديم ، چرا خودش را نكشيم ؟ كتكش را خورديم ، چرا خودش را نخوريم ؟
و به محض آزادي از قيد و بند ، اعتياد سابق را با شدت بيشتر ادامه خواهند داد . اگر در زندان باشند با يك سرنگ 300 نفر مشتركاً ماده مخدرتزريق مي كنند و همه مبتلا به ايدز يا هپاتيت مي شوند كه شدند .
اگر در بيرون به آنان سرنگ نفروشند ، كنار بيمارستان ها از سرنگ هاي مصرف شده استفاده ميكنند . نتيجه اين تزريقات آن خواهد شد كه يك معتاد عادي در اين دسته تبديل به معتاد ايدزي ، معتاد هپاتيتي ، معتاد مسلول و .... مي گردد . كدام بهتر است ؟ يك اعتياد ساده يا معتادي با هزار درد و مرض كه جامعه را تهديد مي كند؟ لزوم بازنگري در قوانين و تصحيح ديدگاه ها در خصوص معضل اعتياد ، راه كار منطقي و علمي در برخورد با اين دسته از معتادان خواهد بود . مسئولان بايدبين بد و بدتر يكي را انتخاب كنند كه تاكنون با زور و قوه قهريه چند نفر از اين معتادان را واقعاً ترك داده اند ؟
گروه سوم از معتادان كساني هستند كه بهر دليل مي خواهند اعتيادشان را ترك كنند و خواستار رهائي ازاعتياد هستند. اغلب افراد اين گروه بار ها با روش هاي مختلف اقدام به ترك كرده ولي موفق نبوده اند . براي اين گروه بايد اقدامات درماني را با روش صحيح و اصولي انجام داد نه روش هائي كه هزارن بار آزموده شده ولي بي فايده بوده است . [/align]

ادامه گفت و گو را در ارسال زیر بخوانید :

ادامه گفت و گوی بالا :

قسمت دوم :

*آقاي مهندس دژاكام ، جامعه بيماران معتاد همواره براي انتخاب يك روش اصولي ، منطقي وعملي جهت ترك واقعي اعتياد با مشكل روبرو هستند . چه روش هائي براي ترك وجود دارد و روش پيشنهادي شما چيست ؟

امروزه در اكثر كشور هاي پيشرفته دنيا ، اعتياد را به عنوان يك واقعيت اجتماعي پذيرفته اند و تلاش مي كنند تا توزيع مواد مخدر مورد نياز بيماران معتاد را از طريق نسخه پزشكان و دارو خانه ها تامين كنند نه اين كه به دست قاچاقچيان و اعمال آنان بسپارند تا علاوه بر تقلب و افزودن تركيبات خطر ناك به جاي مخدر اصلي ، بزهكاري هاي اجتماعي و فساد را در جامعه ترويج دهند . در حالي كه قاچاقچيان خرده پا براي تامين خرج اعتياد و كسب درآمد ، در مد ارس و دانشگاه ها به دنبال مشتريان جديد مي گرند و روز به روز به تعداد جوانان آلوده اضافه مي كنند، توزيع مواد مخدر توسط سيستم داروئي و تحت نظارت دولت و مراجع ذيصلاح مانع بروز ناهنجاري هاي اجتماعي بيشتر و كنترل معضل اعتياد خواهد شد .
علني تر و آشكار تر مي گويم . شايسته است تا مسئولان امر و دولت نظير بعضي از كشورها ، با گروه بندي مواد مخدر در دسته هاي 1- مخدر هاي سنگين ( ترياك – شيره – هروئين-  مورفين – كوكائين ) 2- مخدر هاي خطر ناك مصنوعي ساخته شده در لابراتوار ها ( LSD يا اسيدها و ... ) 3- مخدر هاي سبك ( حشيش – گراس – چرس و ...) با قدرت و شهامت توزيع بعضي از مواد مخدر را در دست گيرند و توسط داروخانه ها يا مراكز شناخته شده و تحت كنترل نياز چند ميليون بيمار معتاد را تامين كنند. در كنار آن با آموزش صحيح و اصولي در جامعه ، مانع افزايش شمار معتادان و تشويق و ترغيب بيماران معتاد به ترك اعتياد شوند .
اگر اين كار انجام شود ، مي توان با ثبت سوابق معتادان و كنترل ميزان مصرف آنان و استفاده از روش هاي ترك اصولي و علمي اعتياد ، به شكل مطلوب و بدون اعمال زور و قوه قهريه ، جمع كثيري از اين چند ميليون معتاد فعلي را در يك مقطع زماني كمتر از يك سال نجات داد و بيماران معتاد كه نيازشان به مواد با قيمت ارزان و تحت كنترل دولت تامين مي شود ، ديگر نزد قاچاقچي و مواد فروش نمي روند و نسل اين   انگل ها نيز برچيده خواهد شد .
يكي از باورهاي غلط اجتماعي اين است كه مي گويند معتادان غيرت و اراده ندارند و اگر يك جو اراده در وجود آنان باشد ، اعتياد خودرا ترك مي كنند . اين بينش غيرمنصفانه و ضد اخلاق از ذهن كساني تراوش مي كند كه هيچ اطلاع و آگاهي از مساله اعتياد ندارند . بيماران معتاد نظير ساير انسان ها داراي اراده و غيرت و شرف هستند . اگرچه اعتياد بعضي از خصلت هاي انساني را تضعيف مي كند اما به معناي نفي و عدم وجود اين صفات در معتادان نيست .
شايد فقر و تنگدستي و مخارج سنگين اعتياد سبب شود تا اقليتي از بيماران معتاد به خفت و خواري و ذلت تن در داده و آلوده خلاف كاري ها شوند اما اين مساله عموميت ندارد و اكثريت از اين رذايل مستثني هستند . ترك اعتياد به يك دانه جو اراده و غيرت نياز ندارد بلكه شدت عوارض دردهائي كه يك بيمار معتاد در حين ترك غير اصولي تحمل كند ، از توان هر انسان صاحب اراده اي هم خارج است تا چه رسد به بدن تخريب شده يك معتاد .
با اين مقدمه ، به روش هاي ترك اعتياد به مواد مخدر مي پردازيم . آنچه كه در اين مبحث مطرح مي شود شامل اعتياد به مواد مخدر نظير ترياك ، هروئين ، شيره ، كوكائين ، مرفين و اكثر مخدر هاي داراي منشا گياهي و يا نيمه صناعي است . انواع قرص هائي كه دسته اي از معتادان همراه با مخدر هاي ديگر و يا به تنهائي مصرف مي كنند به دليل عوارض بسيار خطر ناك قطع مصرف آنها ، بطور جداگانه  بررسي خواهد شد .
سه روش متداول ترك اعتياد وجود دارد :

1- ترك اعتياد با قطع سريع مصرف مواد مخدر بدون استفاده از دارو
2- ترك اعتياد با قطع سريع مصرف مخدر و استفاده از دارو
3- ترك اعتياد به روش سنتي با كاهش تدريجي مصرف مواد مخدر .

1- در روش اول ، بيمار به يك باره مصرف مواد را قطع مي كند بدون آنكه دارو يا تركيبي را جايگزين مصرف مواد بكند . به اين روش ترك ؛ سقوط آزاد ؛ يا ترك يابوئي گفته مي شود . از اين جهت آن را ترك يابوئي مي گويند كه در واقع تحمل عوارض و درد هاي ناشي از قطع سريع مواد به حدي است كه قدرت و توان حيواني چون يابو را طلب مي كند اما بهتر است كه به جاي اين اصطلاح نامانوس ، از واژه ترك سقوط آزاد استفاده شود .
در روش ترك سقوط آزاد به علت قطع مصرف مواد ، مرحله عكس العمل هاي آشكار كه 1 تا 2 هفته طول مي كشد بسيار سخت و طاقت فرسا خواهد بود اما نشدني نيست و كساني هستند كه اين عوارض را تحمل     مي كنند . بزرگترين عيب اين روش اينست كه يك شوك مخرب جسمي و روحي به بيمار وارد مي گردد .
سيستم هاي توليد مواد شبه افيوني در بدن ، حدود ده ماه زمان نياز دارند تا باز سازي شوند لذا پس از گذرا نسختي هاي دو هفته اول ، مشكلات بي خوابي – افسردگي – كم حوصلگي – گريه كردن – كند ذهني فراموشي تنبلي – عدم ميل به زندگي و غيره در بيماران وجود داشته و طي اين مدت شخص قادر به كار كردن نيست و يا راندمان كاري مساعدي ندارد . حتي تجويز مي كنن دكه در اين در اين دوره ده ماهه شخص را بيشتر تنها بگذارندو تختخوابش را جدا كنند .در اين مدت به علت عدم تعادل جسمي و رواني ، بيمار نبايد تصميمات سرنوشت ساز بگيرد .
شوك مخربي كه در اين روش به بيمار وارد مي شود ، سبب مي گردد كه بعضي از قسمت هاي توليد كننده مواد شبه افيوني بدن چه بسا تا آخر عمر هيچ وقت فعال نشود . اين مطلب به تائيد پروفسور آرتور گايتون رسيده و در عمل ما هم به اين تجربه رسيده ايم كه بين كساني كه با روش سقوط آزاد ترك كرده اند درصد كمي به مرحله تعادل پايدار مي رسند و اكثراً دچار عدم تعادل در دراز مدت هستند و يا به تيك هاي عصبي دچار مي شوند .

2- روش ديگرترك “ شبه سقوط آزاد “ است . بدين ترتيب كه پس از قطع فوري مصرف مواد و در طول يك هفته اول ، براي كاهش عوارض و دردهاي بيمار از دارو استفاده مي شود . اين همان روش رايج        بين العملي منجمله در ايران و همچنين اگهي هاي ترك اعتياد است . به دليل ناديده گرفتن زمان ده ماه بازسازي سيستم هاي توليد مواد شبه افيوني در بدن اين روش فرق چنداني با روش سقوط آزاد و عوارض حاصل از آن ندارد . مثال علمي آن اينست كه در روش روش سقوط آزاد شخص از بالاي ساختمان ده طبقه به پائين مي پرد ولي در شبه سقوط آزاد كمي تخفيف داده و ازيكي دو طبقه پائين تر سقوط مي كند .

3- روش بعدي ترك اعتياد ، كاهش تدريجي مصرف مواد است كه به آن “ ترك سنتي “ گفته مي شود و از زمان هاي قديم تاكنون مرسوم بوده است . در ترك سنتي ، هر روز مقداري از مصرف مواد مخدر كم       مي شود تا به تدريج به صفر برسد . مثلاً مقداري ترياك يا شيره را در ظرف آبي حل كرده و سپس به جاي مصرف مواد ، روزانه چند پيمانه مشخص از اين شربت مي خورند و به جاي مقدار خورده شده آب مي ريزند تا شربت رقيق تر شود .
اگر مقدار مواد مخدر در شربت اوليه طوري انتخاب كه ظرف حدود 15 روز مصرف مواد مخدر به صفر برسد در واقع مشابه ترك سقوط آزاد خواهد بود ولي اگر با حجم و مقدار بيشتر شربت عمل كنند به طوري كه بيش از 40 روز طول بكشد در اين صورت نتيجه بهتري عايد شده و عوارض كمتري به جاي   مي گذارد . عده  بسياري ازبيماران معتاد ، از روش ترك سنتي و كاهش تدريجي مصرف مواد استفاده كرده و نتيجه گرفته اند .
از روش ترك سنتي براي ترك اعتياد به هروئين نيز مي توان استفاده كرد مشروط بر آن كه بيمار به مدت 24 الي 48 ساعت از مواد مخدر استفاده نكرده و عوارض خماري آنرا تحمل كند و بعد به جاي مصرف هروئين ، از ترياك يا آب شيره استفاده كرده و به تدريج ميزان مصرف را كاهش داده و به صفر برساند . سنگين ترين عمل و مصرف بالاي هروئين ، پس از 48 ساعت از قطع مصرف مواد با نيم گرم ترياك يا شيره قابل جبران است و البته 3 تا 4 روز طول مي كشد تا بدن بيمار با تغيير نوع مواد خودرا تطبيق دهد و معمولاً‌پس از يك هفته ، اوضاع عادي مي گردد .
هر يك از روش هاي ترك سه گانه داراي محاسن و معايبي است . به عنوان مثال روش ترك سقوط آزاد براي كساني كه در ابتداي راه اعتياد هستند و به طور تفريحي و تفنني از مواد مخدر استفاده مي كنند و هنوز سيستم توليد كننده مواد شبه افيوني بدن آنان از كار نيفتاده است خوب جواب مي دهد و چه بسا بهترين روش باشد ، اما همين روش براي آن دسته بيماران معتاد حرفه اي كه ساليان متمادي به مصرف مواد مخدر با دوز بالا مشغول هستند نه تنها موثر نيست بلكه اغلب عوارض شديد و غير قابل جبراني به جاي خواهد گذاشت . بعلاوه براي بيماراني كه به كار دائم اشتغال دارند ، استفاده از روش سقوط آزاد ميسر نيست چون تا ده ماه نمي توانند كار مثبتي انجام دهند .
و يا در روش شبه سقوط آزاد ، اگر چه مصرف دارو سبب كاهش عوارض عكس العمل هاي آشكار در بيمار خواهد شد ليكن همين تركيبات داروئي بعضاً خطرناك تر از خود مواد مخدر مي باشند و دسته اي از آنها بسيار اعتياد آور هستند . مثال واضح آن هروئين است . اين ماده مخدر به عنوان دارو براي درمان  اعتياد اختراع و توليد شد اما در عمل خود به اعتياد خطر ناك تري بدل گرديد و يا انواع و اقسام قرص هاي آرام بخش و مسكن وهمچنين قرص هاي روان گردان و توهم زا كه خود سرانه مصرف مي گردد ، باعث رواج اعتياد به قرص در بين بيماران و بخصوص جوانان شده است .
در اينجا به مسئولان ، دست اندكاران ، خانواده ها و مصرف كنندگان اين قبيل قرص ها هشدار مي دهيم كه عوارض مخرب اين قرص ها بدون مجوز پزشك حاذق ، از هر نوع ماده مخدر ديگري بدتروشديدتراست .بسياري از عوارض جانبي آنها تا آخر عمر باقي خواهد ماند و ضايعاتي در مصرف كنندگان اين قرص ها با دوز و تعداد بالا مشاهده مي شود كه حتي از نظر ژنتيكي گريبانگير فرزندان آنان نيز خواهد شد .وجه اشتراك روش هاي مرسوم ترك اعتياد در ناديده گرفتن سيستم هاي مولد شبه افيوني در بدن انسان و ازكار افتادگي اين سيستم ها در اثر اعتياد است و همين كم توجهي سبب شده تا اين روش ها جواب مناسب وقابل قبولي براي ترك اعتياد ندهد و بسياري از بيماران معتاد كه با اين روش ها قصد ترك داشته اند ، بعد از مدتي بار ديگر اعتياد مجدد پيدا كنند . خود من به دفعات اين روش ها را آزموده و نتيجه اين گرفته ام .
روشي را كه بنده به آن دست يافته و در كتاب عبور از منطقه 60 درجه زير صفر مطرح كرده ام ، روش جديدي است كه تاكنون سابقه نداشته و بار اولي است كه در جهان به اين شكل منتشر مي شود . به همين روش به همان گونه كه مورد استقبال هموطنان قرار گرفته ، با استقبال خارجي هم مواجه شده است و مرتباً       هيئت هاي علمي و تحقيقاتي كه از كشور هاي ديگر مي آيند و با شركت در جلسات كنگره 60 در جمعيت آفتاب و و جمعيت مبارزه با اعتياد و انجام مصاحبه ، تحقيقات گسترده اي را آغاز كرده اند .
اين روش ابداعي روشي بلند مدت است كه بنام روش ترك تدريجي – پله اي يا جهشي نام گذاري شده كه براي خنثي كردن عوارض عكس العمل هاي آشكار و پنهان ، از درمان داروئي يا خود مواد مخدر استفاده مي شود و اصولاً اينكه بيمار مصرف يك نوع ماده مخدر را قطع كند و براي جبران عوارض آن از يكسري دارو استفاده كند كه هر كدام عوارض جدا گانه اي دارند از منطق بدور است . بنده معتقدم كه بهترين دارو براي كاهش عوارض ترك هر ماده مخدري ، خود آن ماده مخدر است !

× آقاي مهندس دژاكام ، به قسمت حساس مطلب شما رسيديم و آن روش جديد ترك اعتياد ابداعي شماست . لطفاً در اين خصوص توضيح بفرمائيد .

همانطور كه قبلاً گفته شد اين روش حاصل چند سال مطالعه و تحقيق راجع به روش هاي ترك اعتياد مرسوم و بررسي عوارض آنها روي بيماران معتاد است . خود من در طول 17 سال اعتياد ، انواع اين ترك هارا به شخصه آزموده ام اما نتيجه اي نداشت. قبل از شروع به توضيح اين روش ، ذكر مطالبي را ضروري مي دانم . اگر در تشريح اين روش استفاده از دارو مجاز دانسته شده است منظور داروهاي استاندارد تائيد شده توسط سازمان بهداشت جهاني ترك اعتياد است نه دارو هائي نظير آرام بخش ها ، خواب آو رها ، ضد افسردگي ها ، ضد اسهال ها يا داروهاي فشار خون .
اين قبيل داروها براي بيماري هاي خاص در انسان غير معتاد ساخته شده و در جايگاه خود و تجويز پزشك حاذق مي توانند كاربرد مناسب و منطقي داشته باشند ولي اگر از اين دارو ها به جاي داروي اصلي ترك اعتياد استفاده شود، همانگونه كه به تجربه و در عمل ديديم ومي بينيم ، بيمار كمتر موفق به ترك اعتياد مي شود و در بازگشت به اعتياد ، به دليل آِشنا بودن به اثرات و خواص اين دارو ها ، از آنها به عنوان تشديد كننده اثر مواد مخدر يا جايگزين مخدر اصلي ( به دليل ارزاني و فراواني ) استفاده مي كند .
امروزه با بيماران معتادي سرو كار داريم كه روزي تا 200 عدد و بيشتر از اين قرص ها به همراه مواد مخدرمصرف مي كنند . چنين حركتي در باور هيچ انسان فهيمي نمي گنجد اما متاسفانه نه تنها واقعيت دارد بلكه نسبناً نيز شايع است . مصرف قرص در اين بيماران بر مبناي تعددا نيست بلكه در روز 10 تا 15 بسته ده يا بيست تائي قرص مي خورند . عوارض مصرف و حتي عوارض قطع مصرف اين قرص ها چندين برابر خطرناك تر از هروئين و ترياك است و انشاء الله در مقاله اي جداگانه اي به بررسي عوارض اين قرص ها وروش هاي ترك آن ها خواهيم پرداخت .
مصرف كنندگان بعضي از انواع قرص ها دچار اغتشاشات شعور مي شوند و درك درستي از زمان و مكان ندارند و رفتارها و واكنش هاي آنان قابل پيش بيني نيست . موارد زنده اي از اين بيماران پيش روي ماست كه اطاق پذيرائي را با توالت منزل اشتباه مي گيرند و تشخيص حد اقل معيار هاي اخلاقي را از دست مي دهند.ممكن است بدون لباس در انظار ظاهر شوند و يا بجاي باز كردن درهاي شيشه اي ،باسر داخل شيشه بروند.وضع چنين معتاداني آنچنان وخيم است كه معتادان آخر خطي هروئيني از آنان واهمه داشته و حذر    مي كنند .آنچه در قسمت روش هاي شناخته شده ترك اعتياد گفته شد ، تنها راه هاي منحصر به فرد نيست و امروزه شاهد ابتكارات فراوان ديگري هستيم ، يكي از اين ابتكارات اينست كه بيمار را سه روز بيهوش كرده و در طي اين مدت به اصطلاح سم زدائي مي كنند و مي گو يند ديگر مشكلات جسمي معتاد تمام شده يا آنكه شنيده مي شود در كشور هاي ديگر با جراحي مغز و دستكاري در آن درصدد علاج اعتياد هستند ! خلاصه معتاد بيچاره موش آزمايشگاهي كساني شده است كه داعيه ترك او را دارند . حتي اگر اين روش هاي ترك اعتياد منجر به نابودي يا نقص دائمي در وي شود . واقعاً كه جاي تاسف است .
نكته ديگر ، اشاره به يك اشتباه عمومي است كه در مورد معتادان مي شود . اغلب افراد در جامعه تصور   مي كنندكه بيماران معتاد ،مواد مخدر مصرف مي كنند تا نشئه شوند و به عالم هپروت بروند . اين مطلب شايد تا حدودي در بدو شروع به اعتياد صادق باشد اما در ادامه وضع فرق مي كند . يك معتاد حرفه اي مواد مصرف مي كند تا به حالت نرمال و طبيعي برگردد و اگر مصرف نكند دچار عدم تعادل خواهد شد .
اينجاست كه آموزش و نگرش صحيح نسبت به جامعه معتادان سبب خواهد شد تا باورها و القائات غلط ، با مفاهيم منطقي و علمي جايگزين گردد .
روش پيشنهادي من براي ترك اعتياد روش طولاني مدت است و با حد اقل ضايعات جسمي و رواني ، بيمار معتاد را به سمت ترك دائمي اعتياد هدايت مي كند به طوري كه در انتها ي پله ها ، خود بيمار عجله در دوره ترك دارد و نوعي زدگي نسبت به مواد مخدر پيدا مي كند . در اين روش چنانچه بيمار به مصرف چند نوع ماده مخدر منجمله مصرف قرص اعتياد داشته باشد ، ابتدا لازم است ظرف مدت يك هفته تا 60 روز  ( متناسب با نوع قرص يا مواد مصرفي ) مصرف چند نوع ماده مخدر را به مصرف يك نوع و ترجيحاً به ترياك تبديل كند و سپس متوسط مصرف روزانه به مقداري كه بيمار حالت متعادل و نرمال داشته باشد ، تعيين گردد .
پس از مشخص شدن نياز به مصرف روزانه ، در اولين پله يك پنجم (20% ) اين مصرف را كاهش داده و براي مدت سه هفته متوالي با همين مقدار ادامه مي دهد . مثلاً اگر متوسط مصرف روزانه 5 گرم بوده است ، براي مدت سه هفته 4 گرم مواد مصرف مي كند . در اتمام سه هفته اول ، مصرف فعلي را يك چهارم (25%) كم كرده و به سه گرم درروز مي رساند و دوباره 21 روز ادامه مي دهد و به عبارت ديگر مصرف روزانه خودرا 4 قسمت كرده و يك قسمت را كنار گذاشته وفقط سه قسمت را مصرف مي كند و مجدداً در سه هفته دوم يك چهارم ديگر كم مي كند وبه 25/2 گرم در روز تقليل مي دهد . پله ها را همينطور ادامه داده و در پله شانزدهم ، مصرف روزانه بيمار به 1% مقدار اوليه ( 50 ميلي گرم ) خواهد رسيد . خلاصه اين مطالب در يك جمله چنين است : پله اول 20% كاهش و بقيه پله ها با 25% كاهش مواد نسبت به مصرف پله قبلي و سه هفته فاصله زماني بين پله ها .
همزمان با كاهش مصرف روزانه ، تعداد دفعات مصرف نيز بايدكم شود و حتي الامكان به يك بار در روز تقليل يابد . با اين روش ظرف حدود ده ماه بيمار بدون تحمل عوارض جسمي ناراحت كننده مي تواند به راحتي اعتياد خود را كنار بگذارد و ضمناً در اين مدت بيمار امكان مي يابد تا جهان بيني و نگرش خود را نسبت به مواد مخدر تغيير دهيد . در خلال مدت ترك اعتياد ، سيستم توليد مواد شبه افيوني بدن به تدريج بيدار و فعال مي شود و در انتهاي دوره معمولاً بيش از 90 % هورمون هاي مخدر طبيعي توسط بدن توليد شده و بيمار مي تواند نظير افراد سالم به زندگي عادي و بدون اعتياد ادامه دهد .
مقدار كاهش مصرف مواد در پله اول و دوم نه تنها براي همه بيماران قابل تحمل است بلكه هيچ عوارض سوئي در بر نداشته و در مقابل اثرات مثبت شگرفي دارد . به عنوان مثال يبوست هاي بيمار كمتر شده و وضع مزاجي بهتري پيدا مي كند . رنگ و روي او باز و شاداب ، خوابش درست و فكرش بيدار مي شود و از همه مهمتر اعتماد به نفسش بيشتر و قوي تر مي گردد چون مي بيندكه مصرفش را كم كرده ولي اثر منفي روي او نگذاشته است و كلي خوشحال و اميدوار مي شود كه بالاخره مي تواند اعتياد را ترك كند .
نكته مهم در اين روش اينست كه در طي مدت ترك اعتياد ، نفس بيمار از مواد مخدر سير مي شود و شخص به آرامي مي آموزد كه اولاً به مواد مخدر به چشم يكد اروي شفابخش نگاه كند و در ثاني با وجودي كه اختيار در مصرف مواد دارد فقط به اندازه تعيين شده مصرف كند نه بيشتر .
اگر بيمار تمايل داشته باشد مي تواند به جاي مواد مخدر از داروهاي استاندارد سازمان بهداشت جهاني استفاده كند . در اينصورت رعايت پله هاي كاهش مصرف نيز ضروريست و نبايد در كوتاه مدت مصرف را به صفر برساند . اما بايد توجه داشت كه بهترين دارو براي ترك اعتياد هر مخدري ، خود همان ماده مخدر است و در مورد اعتياد به هروئين چون اين ماده از مرفين ترياك ساخته مي شود لذا ترياك كه حاوي 3 تا 23 % در صد مرفين است مي تواند به خوبي جايگزين داروئي هروئين گردد .


جدول درصد مصرف روزانه ترياك نسبت به مقدار مصرف متوسط اوليه به شرح زير خواهد بود :


شماره پله  درصد مصرف اوليه
    1                        8
    2                        6
    3                     5/4    
    4                     4/3
    5                     5/2
    6                     9/1
    7                     4/1
    8                        1
    9                        8
    10                      6
    11                   4.5
    12                   3.4
    13                   2.5
    14                   1.9
    15                   1.4
    16                     1

قيلاً پيشنهاد شد تا دولتمردان و مسئولان امر مبارزه با مواد مخدر و مجلس محترم كه از وضع فعلي شيوع اعتياد به ستوه آمده و نگران آينده مملكت و جوانان هستند ، با شهامت قدم پيش بگذارند و با توزيع كنترل شده و تحت نظارت بعضي از مخدر هاي مورد نياز معتادان ، زمينه ساز مبارزه اصولي با قاچاقچيان و ترويج اعتياد توسط عمال آنان گردند . در راستاي اين پيشنهاد ، چناچه صنايع داروئي ترياك را بدون نا خالصي هاي مرسوم فعلي و صورت قرص يا ساير اشكال داروئي عرضه كنند ، استفاده از روش ترك تدريجي – پله بسيار سهل و آسان تر خواهد شد .
با مراجعه و شناسائي معتادان و تعيين نياز روزانه آنان در مراجع معتمد و ذيصلاح و استفاده از سيستم توزيع كه مبتني بر جدول زمان بندي ترك دريجي و پله اي باشد ، اكثر بيماران معتاد ظرف مدت كمتر از يكسال از دام اعتياد رها خواهند شد . اين حركت اصلاً تشابهي با سيستم توزيع ترياك كوپني در رژيم گذشته ندارد زيرا قبلاً كوپن ترياك براي مادام العمر به معتادان داده مي شد ولي در اين سيستم بدريج و فقط براي مصرف ده ماهه آن هم به صورت مصرف نزولي و رو به كاهش داده خواهد شد . در مجموع به هر بيمار معتاد تنها معادل 60 تا70 روز مصرف روزانه فعلي سهميه ترياك داده مي شود نه مادام العمر .
بر مبناي محاسبات انجام شده اگر يكبيمار معتاد فرضاً معادل روزي 5 گرم ترياك از مواد مخدر استفاده      مي كند ، در انتهاي دوره 315روزه ترياك تدريجي – پله اي تنها 333 گرم ترياك به عنوان دارو مصرف كرده است كه معادل مصرف 66 روز فعلي اوست در حالي كه مصرف در روز ، از 945 گرم به 200 گرم در كل دوره تقليل خواهد يافت . براي اعتياد هاي سبك تر با متوسط روز ( تقريباً 50 ميلي گرم در روز ) از ادامه مصرف مواد خود داري و در طول درمان اعتياد صرفه جوئي كند اما ترجيح دارد كه با ريتم كاهش يك چهارم مصرف در هر سه هفته جلو برود .

× استاد دژاكام در اين مصاحبه سپاسگذاريم و آرزو مي كنيم در سايه تلاش هاي شما و همكاران عزيزتان و استفاده از روش ابداعي ارك اعتياد شما ، هر چه زودتر معضل اعتياد در كشور سير نزولي يافته و به سوي جامعه اي عاري از اعتياد گام برداريم . به عنوان حسن ختام اگر مطلب خاصي مد نظر است بيان فرمائيد .

ما هم به سهم خودم از اينكه با حوصله و علاقه فراوان به انعكاس ديدگاه ها مي پردازيد تشكر مي كنم و ضمن آرزوي بهروزي براي گردانندگان هفته نامه اميد جوان ، عرض مي كنم كه شكوفه هاي اميد ظاهر شده اند و تا تبديل آنها به ميوه راهي نيست .

ترياك كنترل شده بهترين داروي ترك اعتياد !

اشاره : براي آنها كه به بحث هاي كليشه اي و حرف هاي تكراري عادت كرده اند قبول سخنان و راه كار هاي مهندس حسين دژاكام براي ترك اعتياد و تغيير نوع نگاه به معتادان دشوار است اما توصيه مي كنيم بدون پيشداوري و تعصب بخوانند تا دريابند كه از واقعيت گريزي نيست و به تجربه نمي توان بي اعتنائي كرد .

* اشاره به نقش حساس و اساسي استادان راهنما در امرهدايت و راهنمائي بيماران معتاد به سمت ترك اعتياد داشتيد بفرمائيد كه اين استادان راهنما چگونه انتخاب مي شوند و واجد چه خصوصياتي هستند . ؟

مرجع اصلي در كنگره 60 [مشاهده لینکها فقط برای اعضا] است و راهنمايان كنگره از بين بيماران معتادي كه پس از رهائي از اعتياد علاقه مند خدمت به همنوع و كمك بلاعوض به ساير بيماران هستند انتخاب مي شوند . در اين گزينش توانائي و تسلط آنان در مسائل مرتبط با اعتياد و شناخت كاملا انواع مواد مخدر و و عوارض مصرف هر يك و شناخت روحيات و خصوصيات فرد  معتاد به هر نوع ماده مخدري ملاك قرار گرفته و با گذراندن دوره هاي آموزشي و پس از كسب موفقيت در آزمون هر دوره ، ابتدا به سمت كمك راهنما و در ادامه با كسب تبحر و تجربه بيشتر به سمت راهنما منصوب مي شوند . به دليل تنوع و  گستردگي انواع مواد مخدر مصرفي در كشور ، راهنمايان در گروه هاي تخصصي 5 گانه فعالند :
ترياك و شيره  2- هروئين 3- قرص هاي مخدر و آرام بخش 4- حشيش 5- مجموعه تركيبي از مواد ؛ كه اغلب آنان علاوه بر ساليان متمادي اعتياد و داشتن شناخت و آگاهي هاي لازم در رده تخصصي مربوطه ، از نظر آشنائي به اصول گروه درماني و روان شناختي معتادان ، صاحب نظر و متخصص بشمار مي روند و قادر به اداره جلسات گروه درماني و ارائه بحث هاي تخصصي و آموزشي به رهجويان هستند . داشتن زبان مشترك با معتادان و درك كليه خصوصيات روحي ، رواني و جسمي آنان توسط راهنمايان و همچنين پذيرش راهنمايان  توسط بيماران معتاد به عنوان خودي و همدرد و پيشكسوت و به علاوه الگو قرار دادن آنان در ترك واقعي اعتياد ، رمز موفقيت و تاثير قاطع كلام و گفتار هر راهنما براي سايرين خواهد بود القاء اين تفكر به بيماران كه (( چون من توانسته ام پس تو هم مي تواني اعتياد را ترك كني  )) تاثير رواني شگرفي بر روحيه و اراده بيماران تازه وارد مي گذارد كه توام با ساير آموزش هاي عمومي در جلسات گروه درماني ، مسافران را به سوي سفرهاي اول ، دوم و سوم رهنمون خواهد كرد . متذكر مي شوم كه راهنمايان و كمك هاي آنها تنها به عنوان بلد راه و آشنا با مسير سخت و پر فراز و نشيب ترك اعتياد درحيطه وظائف محوله عمل مي كنند و تحت هيچ شرايطي مجاز به تجويز دارو براي بيماران نيستند بلكه در شرايط خاص بعضي از معتادان ، آنان را نزد پزشك متخصص راهنمائي مي كنند .

*شما بهترين دارو براي ترك اعتياد را استفاده از خود مواد مخدر مي دانيد . دليل اين امر چيست ؟

همميشه مرسوم بوده است كه تا پاي اعتياد و مواد مخدر پيش مي آيد ، همگان در ذم و عوارض مصرف مخدر داد  سخن مي دهند و تلاش مي كنند تا با مطرح كردن اين عوارض مانع از جذب و گرايش جوانان به سوي مواد  شوند اما كمتر سخن قابل توجهي در مورد عوارض قطع مصرف مواد مخدر به ميان آمده و همه تصور مي كنند كه معتاد هر چه زودتر اعتيادش را ترك كند بهتر است اما با واقعيات چندي روبه رو هستيم كه مهمترين آنها عبارتند از :
با مصرف دراز مدت مود مخدر ، سيستم هاي توليد مخدر هاي طبيعي بدن به كلي از كار مي افتند و به تبع آن روان و جهانبيني فرد دچار اختلال مي شود .
با قطع مصرف مواد مخدر ، حدود يكسال طول مي كشد تا اين سيستم ها مجدداَ و بتدريج فعال شده  و شخص به تعادل نسبي  در زندگي برسد .
به دليل نياز بدن به هورمون هاي مخدر طبيعي و در خلال مدت بازسازي يك ساله ، بايد به طريقي از بيرون اين نياز را برآورده كرد و گرنه عوارض كمبود آن ها  زندگي عادي شخص را مختل كرده و باعث گرايش مجدد وي به سوي اعتياد خواهد شد .
داروهائي كه توسط پزشكان متخصص تجويز مي شوند بعضاَ حاوي تركيبات مخدر هستند و روي بدن معتاد تاثير مشابهي با مواد مخدر مصرفي وي دارند و تنها در شكل ظاهري و نام آنها اختلاف است و ضمناَ عوارض جانبي فراواني نيز بر جا مي گذارد استفاده از اين داروها نيازمند مراجعه به پزشك و دريافت نسخه و پرداخت هزينه هاي سنگين درماني است كه در همه جا و براي همه كس ميسر نيست . اگر قرار باشد جمعيت چند ميليوني معتادان ايران براي ترك اعتياد فقط به پزشكان مراجعه كنند ( بدون در نظر گرفتن عدم توانائي مالي معتادان ) به كمبود كادر پزشكي متخصص ، نوبت آخرين نفرشان به چهل پنجاه سال ديگر موكول خواهد شد كه چه بسا عمرش كفاف ندهد . پس بايد به دنبال يك راه حل فراگير و قابل دسترس براي عموم معتادان گشت كه در هر شهرستان يا ده كوره اي قابل اجرا و امكان پذير باشد .
حال بايد براي اين سوال پاسخ مناسبي پيدا كنيم كه : چه دليلي وجود دارد تا از خود مواد مخدر به عنوان داروي ترك اعتياد استفاده نشود !؟
اگر چه جماعتي همين ترياك و شيره را با تركيبات ديگر نظير شيرين بيان مخلوط كرده و به عنوان داروي دست ساز ترك اعتياد با قيمت هاي بسيار گزاف به فروش مي رسانند . فرد معتادي كه عمري با نوع خاصي از مواد مخدر خو گرفته است ، چرا براي ترك اعتياد بايد نوع مواد مصرفي او را عوض كرده و به قرص و كپسول و شربت معتادش كنيم ؟ چرا دلمان را خوش كنيم كه بيماران ديگر ترياك يا هروئين مصرف نمي كند و بجاي آن دارو مي خورد ؟ مگر در نفس عمل فرقي مي كند .
اگر چه تغيير الگوي مصرف معتاد از انواع رايج مواد مخدر  به استفاده از دارو سبب ايجاد نوعي آرامش در خانواده ها مي شود و ديگر نگران اين نيستند كه فرد معتاد حين خريد يا مصرف مواد مخدر و يا در كوچه و خيابان دستگير شده و كار به آبروريزي بيشتر و احياناَ جريمه و زندان بكشد . همچنين تحت نظر پزشك بودن را عاملي براي كنترل و جلوگيري از پيشرفت اعتياد در عزيزانشان مي دانند اما آمار ها نشانگر آنست كه درصد موفقيت چنين بيماراني در ترك اعتياد بسيار پائين است و اكثراَ پس از اعتياد مجدد ، به مصرف اين قبيل قرص ها و و تركيبات داروئي ادامه داده و مصرف دارو هم به اعتياد آنان اضافه خواهد شد .
از سوي ديگر تغيير الگوي مصرف تحميلي است كه از جانب خانواده و طبق نظر پزشك صورت مي گيرد و بايد ديد كه آيا خود بيمار نيز تمايلي به آن دارد يا خير ؟
بيائيد از دريچه چشم يك معتاد به مسئله نگاه كنيم . يك معتاد حرفه اي به مواد مخدر وابسته است و اگر چه از نظر عوارض اجتماعي ، اقتصادي ، جسمي و رواني سخت در رنج و ناراحتي است اما درد ها و آلام خود را در كنار مواد مخدر به ظاهر فراموش مي كند و به آن پناه مي برد .
به ديگر سخن ، نمي توان وابستگي به مواد مخدر را در هيچ فرد معتادي تبديل به نفرت كرد . پس از نظر رواني بهتراست همانطور كه عامل فلاكت و بد بختي يك فرد معتاد بوده ، عامل نجات وي نيز همان مواد باشد و باتغيير جهان بيني و و شناخت بيمار منبعد به انواعي از مواد مخدر به چشم داروي شفا بخش نگاه كند . با اين اوصاف ار هر جنبه اي كه به قضيه نگاه كنيم ، به اين نتيجه مي رسيم كه بهترين دارو برا ترك اعتياد همان خود ماده مخدر است نه چيز ديگر .
به نظر من ارزان ترين ، در دسترس ترين و مناسب ترين دارو براي ترك اعتياد ، ترياك است . اضافه مي كنم داروئي كه از سوي سازمان بهداشت جهاني براي ترك اعتياد مجاز شناخته شده ، متادون است كه نسبت به ترياك بسيار قوي تر و اعتياد آور تر است ، چون نام دارو به آن اطلاق          مي گردد ، مصرف آن جرم نيست و در كشور هاي پيشرفته به صورت رايگان براي ترك اعتياد به بيماران داده مي شود . ساير دارو هاي مخدر و مسكني كه در ايران تجويز مي شوند ، براي ترك اعتياد مورد تائيد سازمان بهداشت جهاني نيستند .

*جناب عالي طرح جديدي را براي توزيع كوپني مواد مخدر ارائه كرده ايد . در اين خصوص بيشتر توضيح بدهيد ؟

توزيع كوپني ؟ نه ! بلكه توزيع نظارت شده و محدود انواعي مواد مخدر (( آن هم براي يك دوره درماني )) حداكثر يك سال و نه دائمي و مادام العمر . بد نيست ابتدا اشاره اي به سابقه اين حركت داشته باشم . در رژيم گذشته به اسم مبارزه و كنترل مصرف مواد مخدر ، طرحي را به مرحله اجرا در آوردند كه طبق آن براي معتادين 60 سال به بالا سهميه اي در نظر گرفته شد و توسط كوپن و از طريق داروخانه ها ترياك در اختيار آنها قرار مي گرفت .
اشكالات فراواني بر اين روش مترتب بود كه دو مورد آنرا عرض مي كنم . اول اينكه با پارتي بازي و اعمال نفوذ براي جماعت فراواني كه كمتر از 60 سال داشتند و بعضاَ 30 سال هم كمتر بودند ، كارت سهميه بندي صادر شد و بعلاوه به بعضي ها به جاي يكي ، چند كارت سهميه داده شد و يا براي افراد متوفي و كسانيكه اصلاَ وجود خارجي نداشتند ، سهميه منظور كردند كه عايد افرادخاصي مي شد . دوم آنكه سهميه تعيين شده بيش از حد مصرف واقعي معتادان بود و اكثراَ اضافه مي آوردند و در نتيجه در اختيار ديگران قرار مي دادند و يا مي فروختند .
با اين تفاصيل طرحي كه براي كنترل و كاهش مصرف مواد مخدر بود ، تبديل به عاملي براي افزايش شمار معتادان به خصوص در نسل جوان شد اما در عين حال اين طرح نكات مثبتي هم داشت كه از جمله عرضه ترياك بدون ناخالصي هاي افزودني فعلي به معتادان و از آن مهمتر جمع شدن نسبي  جماعت قاچاقچي و قاچاق فروش و طبعات منفي اقدامات آنان و جلوگيري از خروج مقادير زيادي ارز از كشور بود .
به هر صورت در بعد از انقلاب اين طرح لغو و تمام مزارع كشت خشخاش نابود و منهدم شد . امروز كه متاسفانه با شيوع گشترده اعتياد روبه رو هستيم و مسئولين ذيربط نيز در مقابل خيل عظيم معتادان ، فاقد امكانات و توان درماني مناسب هستند و با وجود تلاش فراوان نسبت به مهار اعتياد و جلوگيري از آلوده سازي قشر جوان احساس  عدم موفقيت مي كنند بايد با استفاده از تجربيات گذشته دنبال راهكاري جديد رفته و نقاط ضعف قبلي را تبديل به نقاط قوت كرد  و از طريق اقدامي عاجل و اساسي در امر كنترل و مهار اعتياد به عمل آورد . طرحي را كه اينجانب ارائه داده ام ، بر پايه عرضه كنترل شده و تحت نظارت مواد مخدر ( ترياك ) به معتادان شناخته شده كه خواستار رهائي از چنگال اعتياد هستند ، براي مدت محدود درمان و نه عرضه مادام العمر و بي حساب و كتاب مي باشد . اين طرح در طي مدت 6 ماه تا حداكثر يكسال مي تواند شمار كثيري از بيماران معتاد را رهائي بخشد و به نظر مي رسد كه با هماهنگي قواي مقننه ، قضائيه و دولت و تصويب قوانين و مقررات لازمه بتوان به سرعت و بدون دفع وقت اين طرح را به اجرا در آورد .
اصول اين طرح طبق روش درماني ترك تدريجي – پله اي بنا نهاده شده و در آن بيمار معتاد پس از تعيين حد متوسط مصرف روزانه ، به تدريج مصرف مواد خود را طبق برنامه و جدول زمان بندي كاهش خواهد داد . بر مبناي محاسبات انجام شده ، يك فرد معتاد در هر وضعيت مصرفي كه باشد با مصرف تدريجي – نزولي بين 30 تا 300 گرم ترياك ( حسب مورد و نوع اعتياد و مقدار مصرف ) در مدت كمتر از يك سال موفق به ترك اعتياد واقعي و هميشگي خواهد شد .
اين طرح در مورد معتادان هروئين بسيار بهتر جواب مي دهد و تعجب خواهيد كرد اگر بشنويد كه هر معتاد هروئيني با هر مقدار مصرف روزانه تنها با استفاده از حداكثر 40 گرم ترياك در طول مدت درمان معالجه مي گردد . اين يك شعار و يا روياي فريبنده نيست زيرا به تجربه ثابت شده است كه سنگين ترين عمل هروئين را مي شود با مصرف روزانه حد اكثر يك گرم ترياك جايگزين كرد و بعد ترياك مصرفي را با استفاده از روش ترك تدريجي – پله اي ظرف مدت حدود 6 ماه تا نزديك صفر كاهش داد .
در اين خصوص مقاله جداگانه اي براي روش ترك اعتياد به هروئين بر مبناي تبديل نوع مصرف از هروئين به ترياك تهيه شده و براي آن دسته از معتاداني كه امكان دسترسي به مراكز درماني و شركت در جلسات گروه درماني را ندارند ، تقديم خواهد شد . البته خوانندگان محترم عنايت دارند كه هروئين از مورفين ترياك توليد مي شود و بنابراين تغيير الكوي مصرف معتادان از هروئين به ترياك ، در واقع بازگشت به ريشه و اصل ماده مخدر است و از قرن ها پيش ترياك به عنوان يك دارو در طب سنتي ما مطرح بوده و كاربرد هاي فراواني داشته است .

* چند سالي است كه رسم شده است تا به مناسبت هفته مبارزه با مواد مخدر با اجراي طرح هائي نظير (( والعاديات )) اقدام به دستگيري و جمع آوري معتادان مي كنند نظرتان در مورد چنين طرح ها و تبعات آن چيست ؟

اگر چه بنا نبود وارد اين گونه مقولات شويم اما چون مي پرسيد ناگزير به پاسخ هستم . البته تنها نظر شخصي خود را مي گويم . اول ببينيم چه عملي صورت مي گيرد و بعد راجع به طبعات آن صحبت  مي كنيم . در مرحله اجراي چنين طرح هائي ، پرسنل زحمتكش نيروي انتظامي و نيروهاي بسيج در سطح شهر ها ، اقدام به كنترل و جمع آوري معتاداني مي كنند كه از ظاهر و سر  و وضع آنان پي به اعتيادشان مي برند . چون اين اقدامات قبلاَ به اطلاع عموم رسيده است لذا معتاداني كه قيافه به اصطلاح (( تابلو )) دارند دراين مدت سعي مي كنندكه در انظار ظاهر نشوند !
از سوي ديگر ،‌اعتياد را از ظاهر اكثريت معتادان نمي توان تشخيص داد و بازرسي بدني و كنترل جواناني كه در معابر تردد مي كنند نيز حاصلي جز ايجاد مزاحمت براي مردم و بدبيني بيشتر در قشر جوان را به همراه ندارد . اما در نهايت چند هزار نفري كه از اين طريق در سطح شهر جمع آوري مي شوند ، در مقايسه با كل جمعيت معتادان اصلاَ رقمي به حساب نمي آيند و به تعبير عموم مردم ، اين قبيل حركات بيشتر جنبه نمايشي دارد تا مبارزه واقعي با مواد مخدر و به تعبير اينجانب يك نوع يادآوري براي معتادان به شمار مي رود تا همواره به خاطر داشته باشند كه اعتياد جرم است و فرد معتاد مجرم محسوب مي شود .
حال ببينيم با اين جماعت دستگير شده چه مي كنند . پس از دستگيري و احياناَبرخوردهاي خشن بازجوئي هاي مقدماتي ، آنان را راهي دادگاه انقلاب مي كنند، در اين مرحله قاضي محترم مامور رسيدگي به پرونده بر سر يك دوراهي قرار مي گيرد . يا بايد آنان را متناسب با جرم و مقدار مواد مخدري كه به همراه داشته اند رهسپار زندان كند و يا با تعيين جريمه قانوني و پرداخت آن توسط متهم يا بستگانش ، وي را آزاد كند .
اگر قاضي بخواهد معتادان دستگير شده را روانه زندان ها كند كه نه زندان ها جاي كافي دارند و نه اينكه مصلحت است تا جواني را كه تاكنون هيچ جرمي مرتكب نشده به جز اعتياد ، به جائي بفرستند كه در كنار قاتلان و دزدان هزاران جرم و خلاف ديگر را بياموزد و آينده اش تباه شود و مهر خلافكار و زندان رفته بر پيشانيش حك شود و اگر قاضي به پرداخت جريمه حكم دهد ، آنوقت پول جريمه را چه كسي بايد پرداخت كند ؟ خود جوان كه چيزي ندارد پس خانوده اش بايد بيايند و با فروش اسباب و اثاثيه باقي مانده و يا قرض و قوله ، جريمه تعين شده را پرداخت و جوانشان را‌ آزاد كنند .
از يك طرف جوان آبرو و حيثيتش نزد خانوده و دوستانش مي رود و از طرف ديگر قبح عمل و ترس از اينكه ديگران بفهمند از بين رفته و چه بسا منبعد به طور علني و آشكار به دنبال اعتياد برود . اما اگر شخص معتاد از كساني باشد كه علاوه بر اعتياد ، به فروش مواد مخدر نيز اشتغال داشته باشد ، آن وقت عمال قاچاقچيان وارد عمل شده و ترتيب پرداخت جريمه را مي دهند و معتاد بيچاره پس از آزادي بايد دو شيفته و سه شيفته قاچاق فروشي كند تا بتواند جريمه و سود آن را به قاچاقچيان بپردازد .
اما سرگذشت آن معتادان بينوائي كه توان مالي پرداخت جريمه را ندارند ، از همه بدتر است . اين معتادان روانه زندان مي شوند و بدون آنكه تحت نظر پزشك و بر پايه روال علمي و اصولي موفق به ترك اعتياد شوند ، در همان دو سه روز اول بازداشت و رفت و برگشت به دادگاه تا رفتن به زندان ، عوارض شديد خماري و ناراحتي هاي جسمي را تحمل مي كنند . در دوران محكوميت زندان هم متاسفانه به مصرف مخدر ها ادامه مي دهند و دسته جمعي با استفاده از يك سرنگ اغلب دست ساز ، همگي تبديل به معتادان ايدزي و هپاتيتي مي شوند .
واقعيت بسيار تلخي را پيش رو داريم كه قابل انكار نيست . زندان هاي ما معتاد ساده را تحويل              مي گيرند و در مقابل معتاد به ظاهر ترك كرده مبتلا به ايدز و هپاتيت تحويل مي دهند . اين معضل قطعاَ بزرگترين مشغله فكري براي مسئولان و دست اندركاران امر مبارزه با اعتياد و كادر پزشكي – درماني سازمان زندان ها ايجاد كرده است .
حتي تحويل سرنگ مجاني به معتادان زنداني نيز عملي نيست و به دليل زير سوال بردن سيستم نظارتي ورود و خروج افراد و موادغذائي غيره به زندان ها و اشاعه علني وجود و استفاده از مواد مخدر در زندان ها ، از نظر قانوني نمي توانند مورد پذيرش قرار بگيرد .
همين زندانيان معتادي كه آزاد مي شوند ، بزرگترين گروه مبتلايان به ايدز در جامعه را تشكيل داده و خطر سرايت به سايرين را به طور وحشتناك و تصاعدي بالا برده اند و اگر فكر عاجل و طرحي ضربتي براي كنترل آن به اجرادر نيايد ، به زودي معضل ايدز جاي معضل اعتياد را در جامعه خواهد گرفت . با اين توضيحات ناچارم تا بگويم كه اجراي طرح هائي نظير والعاديات در جمع آوري معتادان تنها راه چاره براي كنترل و مهار اعتياد نخواهد بود .

*خوب با اين وضع اسفبار زندانيان معتاد شما چه راه حلي را پيشنهاد مي كنيد ؟

در تمام دنيا و با وجود كنترل ها و اقدامات شديد امنيتي كه صورت مي گيرد ، بازهم مواد مخدر به زندان ها وارد و استفاده مي شود . ايران نيز از اين قاعده مستثي نيست و تا زماني كه به نياز معتادان پاسخي منطقي و قابل قبول داده نشود ، نبايد انتظاري به جز اين داشت . راه چاره عرضه شربت متادون به زندانيان معتاد است تا به جاي تزريق مخدر باسرنگ هاي آلوده و پمپ هاي دست ساز ، از آن براي جبران عوارض خماري و ترك تدريجي اعتياد استفاده كنند .
خوشبختانه متادون در صنايع داروئي كشور توليد مي شود و چنانچه تحت نظر پزشك و براي دراز مدت مورد استفاده قرار گيرد يقيناَ كمك موثري در بر چيده شدن بساط سرنگ هاي آلوده و جلوگيري از شيوع ايدز و هپاتيت در زندان ها خواهد داشت . متذكر مي شوم كه استفاده از متادون به دليل خاصيت شديد اعتياد آور آن ، بايد با كاهش مصرف تدريجي همراه بوده و حد اقل در يك دوره درماني 10 ماهه مورد استفاده قرار بگيرد .

*جناب دژاكام به نظر شما اعتياد به مواد مخدر جرم تلقي مي شود يا بايد عنوان  بيماري را به آن اطلاق كرد ؟

بحث در اين خصوص جنبه حقوقي و جرم شناسي دارد و در صلاحيت حقوقدانان و قواي قضائيه و مقننه است اما مي توانم با ذكر مثالي نظر شخصي خودم را بيان كنم . فرض بفرمائيد كه يك سارق در اثر عدم توجه به ايست پليس ، در اثر برخورد گلوله زخمي مي شود . آيا اين شخص مجرم است يا بيمار؟ قدر مسلم پاسخ منطقي اين است كه هم مجرم است و هم بيمار اما به دليل زخمي شدن بايد اول بيماريش را معالجه كرد و بعد زماني كه خوب شد ، آن وقت در دادگاه نسبت به جرمش رسيدگي قانوني شود . جرم امري قرارداديست و ممكن است انجام عملي در جامعه اي جرم محسوب شود و در جامعه اي ديگر خير اما بيماري قراردادي نيست .
اعتياد نيز نظير هر بيماري ديگري نياز به درمان دارد زيرا در اثر آن جسم و روان معتاد تحت تاثير قرار گرفته و از تعادل اوليه خارج مي شود . بنابراين حتي اگر نظر قانون گذار بر جرم بودن اعتياد باشد ، شرط رسيدگي به اين تخلف ، مداوا و معالجه اصولي بيمار است تا پس از بهبودي امكان رسيدگي به جرم ميسر شود نه اينكه قبل از هر اقدام درماني ، معتاد را در آن حال خراب خماري پاي ميز محاكمه بكشند .
در كشور هاي پيش رفته اعتياد جرم محسوب نمي شود و معتادي كه مرتكب جرمي شود ، ابتدا در مراكز درماني و بازپروري دولتي درمان شده و پس از بهبودي نسبي ، دادگاه متناسب با وضعيت روحي و رواني معتاد در زمان ارتكاب جرم ، او را محاكمه خواهد كرد . بدين لحاظ يك معتاد از جهات مخففه قانوني نسبت به غير معتاد برخوردار است در حالي كه در كشور خودمان بر عكس اين عمل مي شود .

آشنایی با عناوین و واژگان داخلی کنگره60
_______________________________________
کنگره 60 چیست؟
کنگره 60 تشکیلات تحقیقاتی مستقلی است که به منظور رهایی مصرف کنندگانی که همواره خواستار رهایی از دام اعتیاد بوده اند و راه حل منطقی برای درمان خود پیدا نکرده اند تشکیل گردیده است .این کنگره بر اساس اصل پذیرفته شده کمک فرد رها شده از دام اعتیاد به فرد در حال مصرف مواد مخدر متشکل شده است.
اساس کار ما بر مبنای محبت،عقل و ایمان است.در جلسات هر فضو راجع به تجربه و دانش خودش در مقوله اعتیاد و دستور جلسه (که بصورت هفتگی است و هر هفته موضوعی جدید دستور جلسه می شود.)سخن می گوید و از نصیحت کردن و شعار دادن پرهیز می نماید.
ما به هیچ گروهی وابسته نیستیم و از نظر مالی به خود متکی می باشیم.
سفر،مسافر،همسفر
اعضای کنگره 60 در معرفی خود از واژه مسافر استفاده می نمایند زیرا در حال عبور از تاریکی ها به سمت روشنایی هستند این سفر سفری است از ظلمت به نور،از نادانی به دانایی،از حقارت به سرفرازی ،از ترس به شجاعت،از کفر به ایمان،از قهر به مهر و در نهایت از نفرت به طرف عشق .در کنگره 60 افراد برای رسیدن به رهایی 3 سفر راطی می نمایند که برای رهایی از اعتیاد دو سفر الزامی است.
سفر اول :از مصرف مواد مخدر تا قطع آن
سفر دوم:از قطع مصرف مواد مخدر تارسیدن به خود.
سفر سوم:از رسیدن به خود تا رسیدن به قدرت مطلق یا خالق خود.
در کنگره به افرادی که مصرف کننده مواد مخدر نبوده اند اما مایل به همکاری ،خدمت و عضویت در کنگره 60 می باشند همسفر گفته می شود.
کمک راهنما:
در کنگره 60 به افرادی که مجوز راهنمایی و جذب تازه واردین یا مصرف کنندگانی که برای رهایی از اعتیاد مراجعه می نمایند را دارا می باشند کمک راهنما گفته می شود.کمک راهنما فردی است که در گذشته مصرف کننده مواد مخدر بوده و در کنگره به درمان قطعی و رهایی از اعتیاد رسیده و پس از گذشت 6 ماه از رهایی و شرکت در آزمون های کتبی کمک راهنمایی نمره قبولی کسب کرده است.
این فرد در صورت دارا بودن سایر شرایط لازم ،که در شورای دیده بانان کنگره مورد بررسی قرار می گیرد،مجوز فعالیت در یکی از شعب کنگره 60 را اخذ می نماید.
نشان کمک راهنمایان ،شال نارنجی است.
مرزبان:هر یک از شعب و مناطق کنگره 60 توسط شورایی 7 نفره تحت عنوان کنگره مرزبانان شعبه،اداره می شود.به اعضای این شوراها مرزبان گفته می شود،زیرا حدود وظایف و مسئولیت آنها فقط در مرزهای شعبه مذکور می باشد ودر سایر شعب مسئولیتی ندارند.
مرزبانان حافظ و نگهدارنده مرزهای علمی و معنوی و رعایت اصول،قوانین و حرمت کنگره 60 در شعبه خود می باشند.
مرزبانان هر شعبه که 2 نفر از همسفران و از گروه خانواده ،و 5 نفر از گروه آقایان مسافر می باشند،همه ساله در رای گیری کتبی ،توسط اعضای همان شعبه برای مدت 1 سال انتخاب می شوند.مرزبانان هر شعبه کلیه مسئولیت های مربوط به اداره شعبه خودشان را دارا می باشند.
افرادی می توانند در انتخابات مرزبانان شعب شرکت کنند و نامزد مرزبانی شوند که در کنگره به رهایی رسیده و حداقل مدت یک سال از رهایی آنان گذشته باشد و به درجه کمک راهنمایی نیز رسیده باشند در گروه خانواده نیز همسفرانی که مسافر آنها به رهایی رسیده باشد و حداقل 6 ماه از رهایی او گذشته و خود همسفر نیز به درجه کمک راهنمایی رسیده باشد می تواند در انتخابات مرزبانی شرکت نماید.
نشان مرزبانان،شال زرد رنگ می باشد.
دیده بان:
کنگره 60 توسط شورایی 14 نفره اداره می شود که این شورا عالی ترین مرجع تصمیم گیری در کنگره می باشد .اعضای این شورا عبارتند از اعضای هیئت مدیره نخبگان دیگر که به آنها دیده بان می گویند .دیده بانان علاوه بر عضویت در این شورا هر یک عهده دار مسئولیت یکی از شاخه های فعالیت کنگره 60 نیز می باشند،مثل دیده بان امور مالی،دیده بان راهنمایان،دیده بان ورزش و غیره...
دیده بانان هر 21 روز به صورت منظم روزهای 4 شنبه راس ساعت 15 تشکیل جلسه می دهند و در مورد مسائل مختلف کنگره به تبادل نظر می پردازند.دیده بانان قانون گذاران کنگره می باشند و کلیه قوانین داخلی کنگره توسط این شورا وضع می شود.ریاست شورای دیده بانان به عهده نگهبان کنگره 60 (جناب مهندس دژاکام) می باشد.
نشان دیده بانان شال سفید رنگ می باشد.
نگهبان:
در کنگره 60 به جای واژه ریئس یا مدیر از واژه نگهبان استفاده می شود .نگهبان به مفهوم حافظ نگهدارنده و در عین حال سازنده می باشد.کلیه جلسات ،کلاسهای گروه درمانی و کارگاه های آموزشی کنگره 60 را فردی به عنوان نگهبان جلسه به صورت مستقیم برگزار و اداره می کند که توسط اعضای هر شعبه از طریق رای گیری کتبی برای 14 هفته انتخاب می شود.
در کنگره 60 کلیه شوراها یا کنگره های مرزبانی شعب و مناطق ،دارای نگهبان می باشند که در آنجا نیز از طریق رای گیری و برای مدت 14 هفته انتخاب می شوند.